Μαζί με τον Γιάννη Γλουστιάνο, στο χωράφι του οποίου εντοπίστηκε ο καμένος κύκλος, διαμέτρου 30 μέτρων. Πάνω στον μικρό λόφο, βρίσκεται το μοναδικό πεύκο της περιοχής, το οποίο είχε φωτογραφίσει και ο Αικατερινίδης το 1990 και το οποίο εξακολουθεί να υπάρχει μέχρι και σήμερα.
*Η φωτογραφία από το δισέλιδο του ΤΑΧΥΔΡΟΜΟΥ κρύβει πολλά μυστικά! Θα αναφερθούμε σε αυτά σε μελλοντικό άρθρο.
Το πρώτο βήμα, όταν ξεκίνησε η τριετής έρευνά μας, ήταν να εντοπίσουμε το ακριβές σημείο της προσεδάφισης των 13ων ΑΤΙΑ. Αυτό ήταν το πιο εύκολο, καθώς γνωρίζαμε από τη βιβλιογραφία της εποχής ότι όλα είχαν συμβεί στο χωράφι του Γιάννη Γλουστιάνου.
Το αναφέρουν, μετά την επιτόπια έρευνα της 7ης Σεπτεμβρίου 1990, ο Σωκράτης Αικατερινίδης στο βιβλίο του «Εξωγήινα όντα στην Ελλάδα, τόμος Β, ο Σταύρος Μίχας στην «ΑΠΟΓΕΥΜΑΤΙΝΗ» (16/9/1990), καθώς και στο περιοδικό «Ανεξήγητο και Νέα Σκέψη PLUS», τόμος 5, ο Μάκης Ποδότας στο βιβλίο «Φάκελος Ελλάδα» και ο Γιάννης Μανιάς σε μεταγενέστερες συνεντεύξεις του.
Ο Γλουστιάνος ήταν εκείνος που με το τρακτέρ του ανέβασε τον Αικατερινίδη και τους υπόλοιπους ερευνητές στο δυσπρόσιτο χωράφι του κοντά στο εκκλησάκι του Αγίου Νικολάου, 4 χιλιόμετρα δυτικά του Μεγαπλατάνου και 2 χιλιόμετρα νοτιοανατολικά του Γουλεμίου.
Μαζί τους ήταν και ο Αργύρης Αλαβάντας, πρόεδρος της κοινότητας Μεγαπλατάνου, ο οποίος λανθασμένα αναφέρεται από την εφημερίδα «ΕΘΝΟΣ» (5/9/1990) αλλά και από άλλες εφημερίδες καθώς η πηγή ήταν ίδια, ως βοσκός και ως «Χρήστος». Το λάθος αυτό που μας διευκρινίστηκε από τους ίδιους τους κατοίκους του Μεγαπλατάνου κατά τη διάρκεια των επιτόπιων ερευνών μας στην περιοχή, υιοθετήθηκε τα επόμενα χρόνια λόγω ελλιπούς έρευνας από διάφορους ερασιτέχνες ερευνητές.
Το πραγματικό όνομα του βοσκού που ανέφερε ότι είδε ΕΝΑ φως, χωρίς να κάνει καταγγελία στην αστυνομία, ήταν Τσαπάρας. Υπήρχε, μάλιστα, συγκεκριμένος λόγος για τον οποίο δεν έγινε η σχετική καταγγελία και το όνομα του παρέμεινε κρυμμένο μέχρι σήμερα. Η μοναδική καταγγελία στο αστυνομικό τμήμα Αταλάντης ανήκει στην Ζωή Καρατράντου.
Αυτό όμως που δεν γνώριζαν, όταν αντίκρισαν τον καμένο κύκλο των 30 μέτρων οι ερευνητές και οι δημοσιογράφοι, ήταν ότι ο Μεγαπλάτανος, το υποτιθέμενο σημείο προσεδάφισης των ΑΤΙΑ, αποτελούσε ένα τέχνασμα με στόχο την εξαπάτηση του κόσμου και των Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης.
Ένας χώρος τον οποίο, σύμφωνα με τα ευρήματα της έρευνάς μας, συγκεκριμένες αρμόδιες υπηρεσίες φρόντισαν να κάψουν τη νύχτα της 3ης προς 4η Σεπτεμβρίου 1990, δημιουργώντας έναν τέλειο γεωμετρικό κύκλο διαμέτρου 30 μέτρων — μια πλαστή τοποθεσία «πτώσης», ώστε να στραφεί η προσοχή μακριά από το όρος Ασπρογιές και το πραγματικό σημείο της συντριβής, απέναντι από τη στάνη της οικογένειας των κτηνοτρόφων.
Όλη η αλήθεια, για πρώτη φορά μετά από 36 χρόνια, στο βιβλίο «Φάκελος Αταλάντη – Η αλήθεια πίσω από τις σκιές», που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις ΥΠΑΤΙΑ – ΛΥΔΙΑ.
