Γράφει ο Νίκος Αποστολόπουλος
Το Δεκέμβριο του 2017, ήταν η χρονιά που γνώρισα την Ρόζυ Μιχικιάν. Το όνομα της πιθανόν δεν θα σας λέει πολλά, αλλά η συνεισφορά της στην ελληνική ουφολογία είναι πολύ σημαντική. Από εκείνη την ημέρα και μετά έχουμε γίνει πολύ καλοί φίλοι, και τις αμέτρητες φορές που έχουμε βρεθεί, και συνεχίζουμε να βρισκόμαστε για να πιούμε τον καφέ μας και να συζητήσουμε, δεν παραλείπει ποτέ να αναφερθεί στην εποχή που ήταν στενή συνεργάτης και δεξί χέρι στις έρευνες του αείμνηστου Σωκράτη Αικατερινίδη.
Για όσους δεν γνωρίζουν ποιος είναι ο Σωκράτης Αικατερινίδης, ήταν μία προσωπικότητα που στιγμάτισε τον χώρο της έρευνας των ΑΤΙΑ στην Ελλάδα για σχεδόν πέντε δεκαετίες. (Διαβάστε περισσότερα εδώ Σωκράτης Αικατερινίδης).Μπροστά μου βρέθηκαν δεκάδες μαύρα ντοσιέ, εκατοντάδες δακτυλογραφημένες και χειρόγραφες σελίδες Α4, σπάνια βιβλία και περιοδικά δυσεύρετα πλέον ακόμη και για συλλέκτες, εκατοντάδες φωτογραφίες ΑΤΙΑ, αποκόμματα εφημερίδων, αλλά και δεκάδες ανεξερεύνητες αναφορές περιστατικών. Όλο αυτό το υλικό προερχόταν από το προσωπικό αρχείο του Σωκράτη Αικατερινίδη, ενός από τους σημαντικότερους και πλέον μυστηριώδεις Έλληνες ερευνητές του φαινομένου των ΑΤΙΑ.
Όταν ο Σωκράτης Αικατερινίδης έφυγε από τη ζωή το 2005, το μεγαλύτερο μέρος του αρχείου του κατέληξε σε γνωστό ερευνητή του χώρου. Ωστόσο, ένα μικρό αλλά εξαιρετικά σημαντικό τμήμα του —το οποίο γνώριζαν ελάχιστοι— παρέμεινε στην κατοχή της Ρόζυ Μιχικιάν. Η έκπληξή μου μετατράπηκε σε πραγματικό σοκ όταν μου ανακοίνωσε ότι, με τη σύμφωνη γνώμη του Μάκη Ποδότα, είχε αποφασίσει να μου παραχωρήσει το αρχείο, ώστε να το ταξινομήσω, να το μελετήσω και να το διαχειριστώ με γνώμονα το συμφέρον της σοβαρής έρευνας.
Ο όγκος του υλικού ήταν τόσο μεγάλος, ώστε χρειάστηκε να γεμίσουμε περισσότερες από δέκα μεγάλες μαύρες σακούλες για να μπορέσω να το μεταφέρω και να ξεκινήσω την πολύμηνη διαδικασία ταξινόμησης και καταγραφής του.
Το συγκεκριμένο αρχείο —μαζί με αρχεία και άλλων παλαιότερων ερευνητών και ομάδων που ασχολήθηκαν ή συνεχίζουν να ασχολούνται με το φαινόμενο των ΑΤΙΑ στην Ελλάδα είναι διαθέσιμα για το κοινό στα γραφεία της ΕΡΕΝΖΩ/GRUFON.
Ανάμεσα όμως σε όλο αυτό το υλικό, υπήρχε κάτι που ξεχώριζε. Ένα μικρό, φαινομενικά ασήμαντο ντοσιέ, το οποίο η Ρόζυ Μιχικιάν μου έδωσε σχεδόν διστακτικά να ξεφυλλίσω. Μέσα του υπήρχαν δεκατέσσερις χειρόγραφες σελίδες — οι τελευταίες σκέψεις, συμβουλές και προσωπικές εξομολογήσεις του Σωκράτη Αικατερινίδη, γραμμένες λίγες μόλις ώρες πριν φύγει από τη ζωή, μέσα από το νοσοκομείο Ευαγγελισμός όπου νοσηλευόταν.
Ο Αικατερινίδης, που δεν είχε δική του οικογένεια, αισθανόταν την ανάγκη να εμπιστευτεί κάποια πράγματα στη Ρόζυ και να αφήσει πίσω του σκέψεις και συμβουλές που θεωρούσε σημαντικές. Για να μην χαθεί ούτε λέξη από εκείνες τις τελευταίες συνομιλίες, η Ρόζυ αγόρασε ένα μικρό δημοσιογραφικό κασετόφωνο και κατέγραψε όσα ειπώθηκαν στις δύο συναντήσεις τους, οι οποίες πραγματοποιήθηκαν σε διαφορετικές ημερομηνίες, στον 7ο όροφο του Ευαγγελισμού.
Αργότερα, φοβούμενη μήπως η κασέτα καταστραφεί ή χαθεί με το πέρασμα του χρόνου, πέρασε χειρόγραφα σε χαρτί ολόκληρο το περιεχόμενο των συνομιλιών, διασώζοντας έτσι ένα μοναδικό ιστορικό ντοκουμέντο.
Παρακάτω δημοσιεύονται δύο μεγάλα αποσπάσματα από αυτές τις συνομιλίες. Η απόφαση να μη δοθεί στη δημοσιότητα το σύνολο του υλικού πάρθηκε από κοινού με τη Ρόζυ Μιχικιάν, καθώς μεγάλο μέρος των συζητήσεων αφορά την προσωπική ζωή του Αικατερινίδη — θέματα που δεν σχετίζονται με την έρευνα — αλλά και προσωπικές στιγμές της ίδιας της Ρόζυ.
Στο πρώτο μέρος που δημοσιεύουμε, ο Αικατερινίδης μιλά σχεδόν σαν δάσκαλος προς τη γυναίκα που θεωρούσε ως πιθανή συνεχίστρια της πορείας του στην έρευνα. Της εξηγεί πώς πρέπει να λειτουργεί ένας σοβαρός ερευνητής, ποιους κανόνες οφείλει να ακολουθεί, πώς να αποφεύγει παγίδες και αυταπάτες και, κυρίως, πόσο σημαντική είναι η αναζήτηση της αλήθειας χωρίς φανατισμούς και προκαταλήψεις. Σε ένα ιδιαίτερα συγκινητικό σημείο, εκφράζει την αισιοδοξία ότι θα καταφέρει να βγει από το νοσοκομείο, ώστε μαζί να συνεχίσουν την έρευνα πάνω σε δύο συγκεκριμένες αναφορές ΑΤΙΑ που δεν είχε προλάβει να εξετάσει πριν την εισαγωγή του.
Στο δεύτερο μέρος αποκαλύπτεται μια πιο ανθρώπινη και ευαίσθητη πλευρά του Σωκράτη Αικατερινίδη. Μιλά για την αγάπη, για τη μοναξιά, αλλά και για τη βαθιά εκτίμηση και τον σεβασμό που έτρεφε απέναντι στο γυναικείο φύλο — ένα στοιχείο που, σύμφωνα με όσους τον γνώριζαν, χαρακτήριζε έντονα την προσωπικότητά του.
Κλείνοντας, αισθάνομαι την ανάγκη να ευχαριστήσω δημόσια τη Ρόζυ Μιχικιάν για την εμπιστοσύνη που έδειξε στο πρόσωπό μου και για την τεράστια τιμή που μου έκανε να μου παραχωρήσει ένα τόσο σημαντικό και ιστορικό κομμάτι του αρχείου του Σωκράτη Αικατερινίδη — ένα αρχείο που η ίδια φύλαξε «ως κόρη οφθαλμού» για σχεδόν είκοσι ολόκληρα χρόνια.
Συνομιλία με Σωκράτη Αικατερινίδη, 13 Δεκεμβρίου 2005, νοσοκομείο Ευαγγελισμός
«Το σύμπαν είναι δημιουργημένο μέσα σε τέλεια τάξη. Τα πάντα συμβαίνουν ακριβώς την κατάλληλη στιγμή, στον ενδεδειγμένο τόπο και με τέλεια σειρά. Ακόμα και τα άτομα δεν συγκρούονται το ένα με το άλλο τυχαία. Κάθε σκέψη έχει μια αντιστοιχούσα αντίδραση και τίποτε δεν συμβαίνει τυχαία ή από σύμπτωση! Ας μην ξεχνάμε, πως αυτό το σύμπαν είναι ένα σύμπαν ελεύθερης βούλησης, κι έτσι είμαστε ελεύθεροι να κάνουμε λάθη και να προκαλούμε πόνο στον εαυτό μας και στους άλλους. Παίρνουμε απαντήσεις απευθείας με προτάσεις, οδηγίες ή διάφορες πληροφορίες. Το «ΕΓΩ» αποτελείται ολοκληρωτικά, από ΦΟΒΟ! Έτσι εάν χάσετε τους φόβους σας, το ΕΓΩ χάνει την ίδια του την υπόσταση.
Όλες οι σκέψεις μας (είτε καλές, είτε κακές). Όταν κάνουμε μια σκέψη, ένα ηλεκτρικό ερέθισμα απελευθερώνεται. Η σκεπτομορφή, δημιουργεί, υλοποιεί και έλκει αυτά που είναι παρόμοια μ΄ εκείνη (την σκέψη). Γι αυτό, το αξίωμα «πρόσεχε τι ζητάς γιατί μπορεί να σου δοθεί», είναι αληθινό. Η σκεπτομορφή, δεν κρίνει εάν αυτό που ζητάς θα μας βοηθήσει ή θα μας πληγώσει. Λέει απλώς «Ναι αφέντη» και μας βοηθά να ζήσουμε ως εμπειρία στον υλικό κόσμο, ότι σκεφτόμαστε. Οι σκέψεις φόβου κάνουν λίγο χρόνο για να υλοποιηθούν σε μορφή. Όταν εμφανιστούν τα προβλήματα, συνήθως έχουμε ξεχάσει την αρχική αρνητική σκέψη που την γέννησε. Σε αντίθεση, οι σκέψεις αγάπης, εκδηλώνονται στο υλικό πεδίο, ακαριαία!
Παρακάτω ο Αικατερινίδης αποκαλεί την Ρόζυ Μιχικιάν, κουμπάρα του, αλλά αυτό έχει χαρακτήρα χαϊδευτικό.
«Κουμπάρα μου, δύσκολο το μονοπάτι που διάλεξες να διαβείς. Το ξέρεις και το ξέρω. Όμως μην ξεχνάς, πως εσύ όπως κι εγώ, είμαστε ταγμένοι να διαδώσουμε την πάσα αλήθεια. Όχι άλλα σκουπίδια. Αρκετά έχει γεμίσει από αυτά ο πλανήτης μας. Κι αυτός, όπως κι εμείς, είναι ένας ζωντανός οργανισμός, κι εμείς, οι άνθρωποι, μέρα με την μέρα, το μόνο που κάνουμε είναι να τον σκοτώνουμε. Τι κάνουμε γι αυτό; Τι κάνεις γι αυτόν που σε φιλοξένησε και σε φιλοξενεί από την ημέρα που ενσαρκώθηκες σε αυτόν; Αυτό που σου ζητά είναι να τον σέβεσαι και να τον αγαπάς. Διότι είσαι ένα κομμάτι του, άρα και κομμάτι Σύμπαντος. Γίνε κομμάτι για τους εθελοτυφλούντες μπας και ξυπνήσουν. Θέλησες να γίνεις ερευνήτρια, το θέλω κι εγώ, διότι πιστεύω σ΄ εσένα. Διότι βλέπω την ενέργεια που κρύβεις μέσα σου, και το πάθος σου. Και οι γυναίκες κάνουν για αυτό το κομμάτι (της έρευνας), διότι η ψυχή δεν έχει φύλο. Απλά η μορφή αλλάζει. Από την φύση σας είστε πιο ευαίσθητες και πιο συναισθηματικές. Όμως αυτό δεν είναι κακό. Γι αυτό άλλωστε η φύση διάλεξε εσάς να τίκτεται παρά εμάς. Και λόγω αυτής της ευαισθησίας και τρυφερότητας ονομαστήκατε, μητέρες. Πιστεύω ότι η διαίσθηση μου δεν έχει πέσει έξω μ΄ εσένα. Θέλω όμως να προσέξεις ιδιαίτερα κάποιους βασικούς κανόνες που θα σου πω, όπως:
Α. Όταν θα ξεκινάς την οποιαδήποτε έρευνα, το ξεκίνημα αυτό θα πρέπει να είναι με γνώμονα ότι ψάχνεις για αληθινά στοιχεία και μόνο, δηλαδή την αλήθεια. Θα βρεις πολλές πληροφορίες που θα φαίνονται αληθινές, αλλά θα είναι; Άρα κοσκίνισμα. Άνθρωποι εγωκεντρικοί ή ψυχοπαθείς θα σε καλούν για να σου εξιστορήσουν δήθεν θεάσεις ή αρπαγές. Εδώ πρέπει να είσαι πολύ – πολύ προσεχτική, για να μην παραπλανηθείς. Διασταύρωνε πληροφορίες πάντα. Ψάξε, ψάξε, ψάξε…. Εγώ όπως βλέπεις έχω κουραστεί αρκετά λόγω υγείας. Γι αυτό σκέφτομαι να σε ετοιμάσω ν΄ αναλάβεις την θέση μου, εκπαιδεύοντας σε. Έτσι όταν βγω απ΄ εδώ, έχω ήδη δύο συναντήσεις. Μία στο Πόρτο Ράφτη και άλλη μία στα Τρίκαλα. Εσύ οδηγείς και έχεις αυτοκίνητο. Θα με πας, αλλά παράλληλα θα παρακολουθείς την διαδικασία που ακολουθώ, ποιες ερωτήσεις κάνω, και μετά πως τις φιλτράρω.
Β. Μια έρευνα δεν την ξεκινάμε ποτέ μόνοι. Μόνοι συλλέγουμε στοιχεία, προγραμματίζουμε και οργανώνουμε. Αλλά ξεκινάμε ΠΑΝΤΑ μαζί με άλλον. Από 2 έως 4 άτομα, καμιά φορά έως και 6, όχι παραπάνω, διότι: «όπου λαλούν πολλά κοκόρια, αργεί να ξημερώσει». Για μια μαρτυρία έρευνας, χρειάζεται κι άλλο άτομο για επιβεβαίωση ευρημάτων, απαραίτητα. Και πρόσεχε το άτομο ή τα άτομα που θα κάνετε έρευνα να ψάχνουν το ίδιο αντικείμενο μ΄ εσένα. Δεν ξεκινάμε για εκδρομή ή διασκέδαση, αλλά για έρευνα. Αυτό είναι βασικό. Στην έρευνα χρειάζεται πάνω απ΄ όλα υπομονή, καθαρό μυαλό, δύναμη, πίστη. Πίστη γι΄ αυτό που ψάχνεις. Διότι αν δεν το πιστεύεις, μην το κυνηγάς, και να είστε πάντα δεμένοι μεταξύ σας. Να λειτουργείτε όσοι κι αν είστε ως μία μονάδα, μία ψυχή. Το ΕΓΩ δεν έχει θέση στην έρευνα.
Γ. Βασικό να είστε πάνω από ένα άτομο, διότι λειτουργεί ως στήριξη βοήθειας, αλλά και σαν δεύτερη μαρτυρία σε κάτι που θα βρεις ή θα δεις.
Δ. Η αλήθεια πάνω στην έρευνα είναι βασική. Όσο κουραστικός και να γίνω, αυτό θα στο θυμίζω συνέχεια. Αυτό όμως θα σε φέρει αντιμέτωπη με άλλους ερευνητές του χώρου μας (που θέλουν να ονομάζονται ερευνητές), για αυτοπροβολή και να βγάλουν χρήματα, συγγράφοντας βιβλία. Πιθανόν μια αλήθεια και δημιουργώντας μετά ένα παραμύθι, το μετατρέπουν μετά σε βιβλίο για να πουλήσουν. Γι αυτούς θα είσαι ένα αγκάθι και θα σε πολεμήσουν, διότι θα τους ανατρέπεις καταστάσεις, άρα, θα τους βλάψεις στις πιθανές πωλήσεις και προβολές. Μην πτοηθείς, στάσου όρθια, και πάλεψε, γιατί έτσι μόνο θα βγεις νικήτρια!
Ε. Η έρευνα χρειάζεται χρήμα. Αυτό καλείσαι να το βάλεις από την τσέπη σου. Άρα πρέπει να είσαι έτοιμη και για αυτό. Δεκανίκια δεν χωρούν. (με χρήματα ή βοήθεια αλλουνού). Γιατί μοιραία θα είσαι υπόχρεη στους βοηθώντας, και θα χάσεις κάτι πολύτιμο, την ελευθερία σου.
Ζ. Επίσης στην έρευνα χρειάζεται και υγειές σώμα. Άρα εξάσκηση. Και κάτι ακόμα, θάρρος και τόλμη. Όχι όμως υπερβολή. Παν μέτρον άριστον!
Η. Η ταπεινότητα και οι χαμηλοί τόνοι είναι απαραίτητοι σε αυτό το κομμάτι. Αν κάτι όμως το γνωρίζεις καλά, μοιράσου το με άλλα άτομα, ίσως νεότερα, που ζητούν να μάθουν, και χρειάζονται βοήθεια. Την γνώση την μοιράζουμε, δεν την κρατάμε για εμάς, διότι δεν είναι κτήμα σου αλλά κτήμα του σύμπαντος, και εσύ εργάτης και υπηρέτης αυτού. Ότι βρεις ανήκει σε όλους που επιθυμούν πραγματικά να μάθουν. Το ΕΓΩ, δεν έχει χώρο σε αυτό!
Ζ. Να σέβεσαι τον πλανήτη που σε φιλοξενεί, και μην τον καταστρέφεις.
Η. Επίσης θα μάθεις να σέβεσαι και να υπακούς, να μοιράζεσαι τα πάντα με τους συνερευνητές /συνεργάτες σου, πάνω σε μια κοινή αποστολή.
Δεν πρέπει να ξεχνάς πως στο βουνό που περπατάς, και εννοώ τον Όλυμπο (η Ρόζυ Μιχικιάν έχει ασχοληθεί εκτενώς με την έρευνα του Ολύμπου), πρέπει να σεβαστείς τους κανόνες του, όπως και κάθε βουνού. Ο Όλυμπος είναι δύσκολος να τον ανέβεις, αλλά και πολύ εύκολο να σε σκοτώσει αν δεν προσέξεις. Το βουνό είναι ενέργεια, είναι οξυγόνο. Λάβε αυτό που σου προσφέρει, και εκτίμησε το. Και σχετικά με τον Όλυμπο πρέπει να σου πω ότι είναι το δεύτερο βουνό στην ευρωπαϊκό χώρο μετά τις Άλπεις που δημιουργήθηκε, και στην αρχική του μορφή, πριν αποκτήσει χλωρίδα, δέχτηκε και δέχεται μέχρι και σήμερα, πολλούς κεραυνούς, κρύβοντας στα σπλάχνα του πολλούς κρυστάλλους (από τους κεραυνούς που δεχόταν), και έτσι έγινε μια τεράστια φυσική μπαταρία συσσώρευσης ενέργειας. Τώρα θα ξέρεις που περπατάς όταν θα τον ανεβαίνεις. Δεν θέλω να σου κάνω τον έξυπνο. Να σε βοηθήσω θέλω. Να σε ενημερώσω και να σε προετοιμάσω γιατί βλέπω πόσο θερμά το έχεις πάρει, και χαίρομαι.
Ο Σωκράτης Αικατερινίδης δεν υπήρξε μόνο ένας από τους πιο μεθοδικούς, επίμονους και εργατικούς ερευνητές του φαινομένου των ΑΤΙΑ στην Ελλάδα, αλλά —σύμφωνα με όσους είχαν την τύχη να τον γνωρίσουν από κοντά— ήταν ταυτόχρονα ένας άνθρωπος βαθιά καλλιεργημένος, σεμνός και χαμηλών τόνων, με ιδιαίτερη ευαισθησία και ανθρωπιά.
Παρά τις δεκαετίες που αφιέρωσε στην έρευνα άγνωστων εναέριων φαινομένων, ο Αικατερινίδης δεν επιδίωξε ποτέ τη δημοσιότητα ούτε προσπάθησε να δημιουργήσει γύρω από το όνομά του έναν μύθο. Αντίθετα, όσοι συνεργάστηκαν μαζί του μιλούν για έναν άνθρωπο γλυκύ, ευγενικό και βαθιά συναισθηματικό, που αντιμετώπιζε τόσο την έρευνα όσο και τους ανθρώπους γύρω του με σεβασμό και ειλικρίνεια.
Είναι χαρακτηριστικό ότι ακόμη και στις τελευταίες του συνομιλίες, λίγες ώρες πριν φύγει από τη ζωή, δεν περιορίστηκε μόνο σε ζητήματα που αφορούσαν την έρευνα των ΑΤΙΑ. Στη συζήτηση που είχε με τη στενή συνεργάτιδά του, Rozy Michikian, αναφέρθηκε με ιδιαίτερη συγκίνηση στην αγάπη, στις ανθρώπινες σχέσεις και κυρίως στο γυναικείο φύλο, για το οποίο έτρεφε βαθύ σεβασμό και εκτίμηση — ένα στοιχείο που, όπως φαίνεται, αποτελούσε αναπόσπαστο κομμάτι της προσωπικότητας και της κοσμοθεωρίας του.
«Μάθετε ν’ αγαπάτε με Συμπαντική Αγάπη, δηλαδή χωρίς πόθο, ζήλεια και κτητικότητα. Αυτά όλα είναι γήινα και λανθασμένα. Η πραγματική Αγάπη είναι Φως, είναι Χαρά. Ξέρει ν’ αγαπά βαθιά και ανιδιοτελώς. Ξέρει να προσφέρει, να υπομένει, και να περιμένει, μα πάνω απ΄όλα να συγχωρεί! Μην φοβάστε την «Συμπαντική Αγάπη». Λίγοι είναι αυτοί που θα σας καταλάβουν και πολλοί θα σας πονέσουν. Να ξέρετε πως αυτοί που θα σας εκτιμήσουν, θα σας αναγνωρίσουν. Όχι από την εξωτερική σας εμφάνιση, δηλαδή την ομορφιά, διότι αυτή έρχεται και παρέρχεται. Αλλά για την ψυχική σας ομορφιά και χαρίσματα. Αυτοί όμως θα είναι λίγοι, ένας έως κανένας. Αυτοί που θα σας ποθήσουν σαν γυναίκες και μόνο, θα΄ ναι πολλοί, αυτοί όμως θα΄ναι και αυτοί που θα σας πληγώσουν. Προσέξτε ποιον θ΄ έχετε απέναντί σας, και τι θα ζητά από εσάς. Είναι βασικό να κοιτάξετε βαθιά μέσα στην ψυχή του. Τι θέλει; Τι νοιώθεις εσύ ότι θέλει; Αν αυτό που ζητά από σένα είναι το υλικό κομμάτι, δηλαδή μόνο σεξουαλική επαφή, φύγετε μακριά του. Έστω κι αν αυτό δεν σας αρέσει ή σας είναι δύσκολο, πρέπει να το τολμήσετε, έστω κι αν αυτό σας πονά. Αν πάλι θέλει το πνεύμα σας, τότε κρατήστε τον. Διότι θα αξίζει. Τότε μόνο αφεθείτε. Αυτό που χάνεται μέσα στο χρόνο, και φθείρεται, είναι η ύλη (σώμα), αυτό όμως που μένει άφθαρτο, είναι το πνεύμα, είναι η γνώση.
Μάθετε ν΄ αγαπάτε μόνο αυτό, να το αναζητάτε σε κάθε σας βήμα και σε κάθε άνθρωπο που θα συναντάτε. Ξέρετε γιατί μένουμε μόνοι όλοι εμείς; (ερευνητές).. Για την αλήθεια. Ακόμα και μέσα στις ανθρώπινες σχέσεις, τις οποιεσδήποτε ανθρώπινες σχέσεις. Μάθετε πως την Αλήθεια λίγοι ξέρουν να την υπηρετούν, και λίγοι την πιστεύουν. Αναρωτηθήκατε ποτέ γιατί υπάρχουν τόσα πολλά διαζύγια στην εποχή μας; Διότι οι άνθρωποι έμαθαν να κρίνουν με βάση τον έρωτα, δηλαδή το πάθος, δηλαδή μια προσωρινή φούσκα, που σύντομα ξεφουσκώνει διότι είναι γεμάτη με αέρα. Σαν ένα μπαλόνι, που έτσι και το τρυπήσεις, χάνει τον όγκο του (μεταφορικά την ουσία). Ενώ αν έκριναν με τα μάτια της ψυχής, θ΄ αντίκριζαν διαμάντια. Πως ν΄ αντέξουν την λάμψη τους; Ή είναι τυφλοί, ή την φοβούνται. Δεν επιθυμούν αυτό το βάρος που κρύβει μέσα της και λέγετε Αλήθεια! Γι αυτό ζητούν να μείνουν στην «λήθη», έτσι κάνουν λάθη. Στα μάτια της ψυχής δεν υπάρχει χρόνος και χώρος, δεν υπάρχει ηλικία, δεν υπάρχει μορφή, αφού όλα αυτά είπαμε πως είναι φθαρτά. Διότι τα μάτια της ψυχής, βλέπουν μόνο το φως και την λαμπρότητα που αναδύεται μέσα απ΄ αυτήν, και είναι αιώνια. Αναλύστε την λέξη «άνθρωπος». Ξέρετε τι σημαίνει; «Αναθρώσκω». Το θυμούνται άραγε; Όχι. Οι περισσότεροι «Κάτω – θρώσκουν». Άρα τι είναι; Χθόνιοι. Μην γίνεται σαν αυτούς.»