Μετά από αρκετά χρόνια σχετικής «ανομβρίας» σε σημαντικές καταγραφές από τον ελληνικό χώρο, οι Κυκλάδες φαίνεται πως επανέρχονται δυναμικά στο προσκήνιο με μία από τις πιο εντυπωσιακές καταγραφές ΑΤΙΑ των τελευταίων ετών. Το βίντεο που παρουσιάζει αποκλειστικά η Ερ.Ε.Ν.Ζω από τη Mykonos, θεωρείται ίσως ένα από τα πιο εντυπωσιακά και καθαρά οπτικά ντοκουμέντα που έχουν καταγραφεί ποτέ στον ελληνικό ουρανό.
Όσοι ασχολούνται με την έρευνα των φαινομένων UAP/UFO έχουν διαβάσει αμέτρητες αναφορές για τεράστια φωτεινά κυκλικά αντικείμενα, με μέγεθος που συχνά συγκρίνεται με εκείνο της Σελήνης. Ωστόσο, είναι εξαιρετικά σπάνιο να υπάρχει καταγεγραμμένο υλικό τόσο καθαρό και σταθερό όσο αυτό. Η εμφάνιση των αντικειμένων σημειώθηκε στις 17 Σεπτεμβρίου 2016 και ώρα 22:10, στην περιοχή Παράγκα της Mykonos.
Στα πρώτα δευτερόλεπτα του βίντεο η εικόνα είναι σχετικά ασταθής, όμως μετά το 8ο δευτερόλεπτο, όταν πραγματοποιείται zoom out και βελτιώνεται η εστίαση, αποκαλύπτεται ένα εξαιρετικά φωτεινό αντικείμενο να αιωρείται σχεδόν ακίνητο πάνω από μια μικρή κορυφογραμμή και σε εκτιμώμενο ύψος περίπου 1.000 μέτρων από την επιφάνεια της θάλασσας. Το μέγεθος και η ένταση της φωτεινότητάς του δημιουργούν αρχικά την εντύπωση ότι πρόκειται για τη Σελήνη — μια εκτίμηση που έκαναν ακόμη και οι ερευνητές της υπόθεσης κατά την πρώτη προβολή του βίντεο. Ωστόσο, στο 0:46 της καταγραφής εμφανίζεται ξεκάθαρα η πραγματική Σελήνη, αποδεικνύοντας ότι το αντικείμενο είναι διαφορετικό και σημαντικά μικρότερο, με εκτιμώμενο μέγεθος περίπου το μισό της.
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει και η μαρτυρία του ανθρώπου που κατέγραψε το περιστατικό, ο οποίος είναι πολιτικός μηχανικός και, λόγω επαγγελματικής εμπειρίας, διαθέτει εξοικείωση με την εκτίμηση αποστάσεων και μεγεθών. Σύμφωνα με τους υπολογισμούς του, τα αντικείμενα βρίσκονταν πίσω από την κορυφογραμμή, σε απόσταση περίπου 4 έως 5 χιλιομέτρων, ενώ κάτω από το σημείο δεν υπάρχει κατοικημένη περιοχή αλλά μόνο θάλασσα. Με βάση αυτά τα δεδομένα, εκτίμησε ότι πετούσαν σε ύψος τουλάχιστον 1.000 μέτρων πάνω από την επιφάνειά της. Ο ίδιος ο μάρτυρας απείχε περίπου 400 μέτρα από την κορυφογραμμή κατά τη στιγμή της παρατήρησης.
Ακόμη πιο εντυπωσιακή είναι η συνέχεια της καταγραφής, καθώς λίγο αργότερα εμφανίζεται ένας μικρός «στόλος» τεσσάρων επιπλέον φωτεινών αντικειμένων. Τα αντικείμενα κινούνται αρχικά σε σχηματισμό προς το μεγάλο φωτεινό σώμα, ενώ η φωτεινότητά τους είναι αισθητά χαμηλότερη — είτε λόγω μικρότερης εκπομπής φωτός είτε επειδή βρίσκονταν σε μεγαλύτερη απόσταση από την κάμερα. Σύμφωνα με την καταγραφή, τα τέσσερα αυτά αντικείμενα φαίνεται να περνούν πίσω από το μεγάλο φωτεινό σώμα, δημιουργώντας μία εικόνα που δύσκολα μπορεί να εξηγηθεί με συμβατικούς όρους.
Εκείνη την ώρα, περίπου στις 22:10, ο αυτόπτης μάρτυρας —ο οποίος ζήτησε να διατηρηθεί η ανωνυμία του, με τα πλήρη στοιχεία του να βρίσκονται στη διάθεση της Ερ.Ε.Ν.Ζω— είχε μόλις παρκάρει το αυτοκίνητό του. Τη στιγμή που γύρισε για να το κλειδώσει, παρατήρησε αρχικά ένα ιδιαίτερα φωτεινό, στρογγυλό αντικείμενο στον ουρανό, το οποίο του προκάλεσε αμέσως εντύπωση, καθώς η Σελήνη βρισκόταν ήδη στα αριστερά του και ήταν επίσης έντονα φωτισμένη.
Θεωρώντας ασυνήθιστη την παρουσία ενός δεύτερου τόσο φωτεινού αντικειμένου, έβγαλε αμέσως το κινητό του τηλέφωνο για να ξεκινήσει την καταγραφή. Την ίδια στιγμή παρατήρησε και τέσσερα ακόμη φωτεινά αντικείμενα να πλησιάζουν προς το σημείο όπου αιωρούνταν το αρχικό μεγάλο φως.
Σύμφωνα με όσα ανέφερε στην ΕΡΕΝΖΩ, στην ίδια περιοχή είχαν σημειωθεί και στο παρελθόν περίεργες εναέριες εμφανίσεις, γεγονός που έκανε την εμπειρία ακόμη πιο εντυπωσιακή για τον ίδιο. Ωστόσο, η παρατήρηση δεν διήρκεσε πολύ, καθώς αναγκάστηκε να διακόψει την καταγραφή όταν η μητέρα του —η οποία αντιμετωπίζει σοβαρό πρόβλημα υγείας— τον κάλεσε μέσα στο σπίτι. Ο μάρτυρας μπήκε για λίγα λεπτά ώστε να μιλήσει μαζί της και, όταν επέστρεψε ξανά έξω, όλα τα φωτεινά αντικείμενα είχαν πλέον εξαφανιστεί από τον ουρανό.
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει και η περιγραφή των τεσσάρων μικρότερων αντικειμένων, τα οποία ο μάρτυρας παρατηρούσε με γυμνό μάτι. Όπως ανέφερε, είχαν χαρακτηριστικό σχήμα που έμοιαζε με «διαμάντι», μια λεπτομέρεια που προσθέτει ακόμη μεγαλύτερο μυστήριο στην ήδη εντυπωσιακή καταγραφή.
Το συγκεκριμένο βίντεο συγκαταλέγεται αναμφίβολα ανάμεσα στις πιο εντυπωσιακές καταγραφές που έχουμε δει τα τελευταία χρόνια από τον ελληνικό ουρανό και, ταυτόχρονα, αποτελεί μία από τις πιο δύσκολες περιπτώσεις ως προς την ερμηνεία του. Δεν είναι εύκολο να δοθεί μια ξεκάθαρη απάντηση για το αν πρόκειται για κάποια οπτική ψευδαίσθηση ή για γνωστά αντικείμενα που, εξαιτίας των συνθηκών παρατήρησης, της γωνίας λήψης, της απόστασης ή άλλων παραγόντων, δημιουργούν μια παραπλανητική εικόνα, ή αν πράγματι μιλάμε για ΑΤΙΑ.
Θα πρέπει βέβαια να διευκρινίσουμε για ακόμη μία φορά ότι ο όρος ΑΤΙΑ δεν ταυτίζεται απαραίτητα με την έννοια των εξωγήινων επισκεπτών, αλλά αναφέρεται αποκλειστικά σε Άγνωστης Ταυτότητας Ιπτάμενα Αντικείμενα — δηλαδή σε εναέρια φαινόμενα που δεν μπορούν να αναγνωριστούν άμεσα ή εύκολα.
Στη συγκεκριμένη περίπτωση, το εξαιρετικά έντονο φως που εκπέμπει το αντικείμενο, το φαινομενικά τεράστιο μέγεθός του —που εκτιμάται περίπου στο μισό της διαμέτρου της Σελήνης— καθώς και η παρατεταμένη σταθερή αιώρησή του στον ουρανό, αποτελούν στοιχεία που δυσκολεύουν σημαντικά την ταύτισή του με κάποιο γνωστό συμβατικό αντικείμενο ή αεροπορικό μέσο. Ιδιαίτερο ενδιαφέρον θα είχε βέβαια η καταγραφή της στιγμής της αποχώρησής του, καθώς μια τέτοια εικόνα πιθανόν να παρείχε επιπλέον πολύτιμα στοιχεία για την ταχύτητα, την πορεία ή τη συμπεριφορά του.
Όσον αφορά την αξιοπιστία της καταγραφής, είναι δύσκολο να αμφισβητηθεί εύκολα η σοβαρότητα του αυτόπτη μάρτυρα. Πρόκειται για επαγγελματία πολιτικό μηχανικό, άνθρωπο που δεν επιδιώκει οποιαδήποτε μορφή δημοσιότητας και ο οποίος ζήτησε εξαρχής να διατηρηθεί η ανωνυμία του. Παράλληλα, η Ερ.Ε.Ν.Ζω έχει στη διάθεσή της όλα τα προσωπικά στοιχεία του μάρτυρα, γεγονός που προσδίδει επιπλέον αξιοπιστία στην αναφορά.
Σε ό,τι αφορά την πιθανή εξήγηση του φαινομένου, μία από τις πρώτες σκέψεις ήταν μήπως πρόκειται για κάποια ανεμογεννήτρια, της οποίας ο πυλώνας δεν ήταν ορατός λόγω του σκοταδιού και της μεγάλης απόστασης, δημιουργώντας έτσι την εντύπωση ότι το φωτεινό αντικείμενο αιωρείται σε μεγάλο ύψος. Ωστόσο, αυτή η εκδοχή απορρίφθηκε σχετικά γρήγορα. Οι ανεμογεννήτριες δεν διαθέτουν προβολείς τέτοιας έντασης, ενώ η περαιτέρω διερεύνηση της περιοχής κατά τη διάρκεια της ημέρας έδειξε ότι η συγκεκριμένη κορυφογραμμή είναι εντελώς «γυμνή» — χωρίς ανεμογεννήτριες, αλλά ακόμη και χωρίς απλούς στύλους ηλεκτροδότησης της ΔΕΗ, όπως φαίνεται και στη φωτογραφία που ακολουθεί.
Το αεροδρόμιο της Μυκόνου διαθέτει δύο διαδρόμους, τον 16 και τον 34, οι οποίοι χρησιμοποιούνται ανάλογα με τις καιρικές συνθήκες και κυρίως τη διεύθυνση των ανέμων. Μελετώντας προσεκτικά τον χάρτη της περιοχής, διαπιστώθηκε ότι το φωτεινό αντικείμενο πράγματι βρισκόταν περίπου στην ίδια ευθεία με έναν από τους διαδρόμους προσγείωσης, κάτι που αρχικά φάνηκε να ενισχύει την εκδοχή του αεροσκάφους.
Ωστόσο, αυτή η υπόθεση παρουσίαζε δύο πολύ σοβαρά προβλήματα.
Το πρώτο αφορά την ένταση και τη φύση του φωτισμού. Η φωτεινότητα του αντικειμένου ήταν υπερβολικά ισχυρή, ακόμη και για τα λεγόμενα strobe lights — τα ισχυρά αναλάμποντα φώτα ενός αεροσκάφους που είναι συνήθως τα πιο ευδιάκριτα από μεγάλη απόσταση. Παράλληλα, στην καταγραφή δεν διακρίνεται κανένα από τα χαρακτηριστικά navigation lights, δηλαδή τα κόκκινα, πράσινα και λευκά φώτα που βρίσκονται στα ακροπτερύγια και στην άτρακτο των αεροσκαφών. Επίσης απουσιάζουν τα landing lights, τα οποία χρησιμοποιούνται κατά την τελική φάση προσγείωσης, καθώς και τα anti-collision lights — τα χαρακτηριστικά κόκκινα φώτα πάνω και κάτω από την άτρακτο που λειτουργούν όταν οι κινητήρες είναι ενεργοί και το αεροσκάφος κινείται.
Το δεύτερο και σημαντικότερο στοιχείο που ουσιαστικά απέκλεισε την πιθανότητα αεροσκάφους ήταν το ωράριο λειτουργίας του αεροδρομίου της Μυκόνου. Το αεροδρόμιο δεν λειτουργεί σε 24ωρη βάση και, σύμφωνα με τα διαθέσιμα στοιχεία, το βράδυ της 17ης Σεπτεμβρίου έκλεινε στις 22:30. Η τελευταία προγραμματισμένη προσγείωση είχε πραγματοποιηθεί περίπου στις 21:30, ενώ η τελευταία αναχώρηση ήταν στις 22:15 — μόλις πέντε λεπτά μετά την ώρα της καταγραφής των αντικειμένων. Αυτό σημαίνει ότι δεν υπήρχε καταγεγραμμένη αεροπορική κίνηση που να μπορεί να εξηγήσει επαρκώς το φαινόμενο που παρατηρήθηκε.
Άλλες πιθανές εξηγήσεις που ακούστηκαν κατά καιρούς, όπως στρατιωτικές φωτοβολίδες, αντανάκλαση φακού ή τεχνικό ελάττωμα της κάμερας, θεωρήθηκαν εξαιρετικά αδύναμες και, για όσους έχουν εμπειρία στην ανάλυση αντίστοιχων καταγραφών, δεν κρίθηκαν άξιες σοβαρής περαιτέρω διερεύνησης.
Η περίπτωση των τεσσάρων μικρότερων αντικειμένων διαφοροποιείται αισθητά από εκείνη του μεγάλου φωτεινού σώματος και, θεωρητικά, ίσως θα μπορούσε να δοθεί κάποια πιθανή εξήγηση — αν και ακόμη και τότε θα παρέμεναν αρκετά σοβαρά και αναπάντητα ερωτήματα.
Ένα από τα πρώτα σενάρια που εξετάστηκαν ήταν το ενδεχόμενο να πρόκειται για drones. Παρότι μια τέτοια πιθανότητα δεν μπορεί να αποκλειστεί απόλυτα, παρουσιάζει σημαντικές δυσκολίες. Το βασικό πρόβλημα αφορά την απόσταση ανάμεσα στα αντικείμενα και στους υποτιθέμενους χειριστές τους. Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις του μάρτυρα, πίσω από την κορυφογραμμή υπάρχει αποκλειστικά θαλάσσια περιοχή, ενώ τα αντικείμενα φαίνεται να κινούνται πίσω από το μεγάλο φωτεινό ΑΤΙΑ. Αυτό σημαίνει ότι οι χειριστές των drones —αν πράγματι υπήρχαν— θα έπρεπε να βρίσκονται σε απόσταση περίπου 4 έως 5 χιλιομέτρων ή και μεγαλύτερη.
Ο έλεγχος τεσσάρων drones από τέτοια απόσταση, ιδιαίτερα κατά τη διάρκεια της νύχτας, θεωρείται εξαιρετικά απαιτητικός. Ακόμη μεγαλύτερη δυσκολία παρουσιάζει το γεγονός ότι τα αντικείμενα φαίνεται να πετούν σε κοντινό και σχεδόν απόλυτα συγχρονισμένο σχηματισμό, όπως διακρίνεται στα πρώτα δευτερόλεπτα του βίντεο. Επιπλέον, η περιγραφή του αυτόπτη μάρτυρα κάνει λόγο για αντικείμενα με χαρακτηριστικό σχήμα «διαμαντιού», κάτι που δεν συνάδει εύκολα με τη συνήθη εικόνα συμβατικών drones.
Μία ακόμη πιθανή εκδοχή ήταν αυτή των ελικοπτέρων. Ωστόσο, και αυτή η υπόθεση δημιουργεί αρκετές απορίες. Για ποιο λόγο τέσσερα ελικόπτερα να πετούν νυχτερινές ώρες πάνω από τη Mykonos, σε σχηματισμό, με τόσο χαμηλή ταχύτητα που να δίνουν την εντύπωση αιώρησης, χωρίς παράλληλα να διακρίνονται καθαρά οι χαρακτηριστικοί χρωματισμοί των φανών πτήσης τους;
Μία σκέψη ήταν μήπως επρόκειτο για στρατιωτικά ελικόπτερα που συμμετείχαν σε κάποια νυχτερινή άσκηση. Πράγματι, πληροφορηθήκαμε ότι εκείνη την περίοδο βρίσκονταν σε εξέλιξη δύο σημαντικές στρατιωτικές ασκήσεις. Η πρώτη αφορούσε κοινή ελληνοϊσραηλινή άσκηση διάρκειας δύο εβδομάδων, με συμμετοχή ελικοπτέρων της Αεροπορίας Στρατού, AH-64 Apache, καθώς και ισραηλινών Sikorsky CH-53 και UH-60 Black Hawk. Ωστόσο, η συγκεκριμένη δραστηριότητα πραγματοποιήθηκε σε ορεινές περιοχές της ηπειρωτικής Ελλάδας — ακόμη και στις κορυφές του Mount Olympus — και δεν φαίνεται να σχετίζεται γεωγραφικά με την περιοχή των Κυκλάδων.
Η δεύτερη άσκηση ήταν η Εθνική Διακλαδική Άσκηση Μεγάλης Κλίμακας «ΣΑΡΙΣΑ 2016», η οποία διεξήχθη στην ευρύτερη περιοχή Λαγκαδά, Σκεπαστού, Σοχού και Σταυρού στη Βόρεια Ελλάδα. Και σε αυτή την περίπτωση, η περιοχή διεξαγωγής βρίσκεται σε πολύ μεγάλη απόσταση από το σημείο της καταγραφής, γεγονός που καθιστά δύσκολη τη σύνδεσή της με τα αντικείμενα που εμφανίζονται στο βίντεο.
Όπως αναφέραμε από την αρχή, είναι εξαιρετικά δύσκολο να δοθεί μια οριστική και απόλυτα τεκμηριωμένη απάντηση για το αν τα πέντε συνολικά αντικείμενα μπορούν πράγματι να χαρακτηριστούν ως ΑΤΙΑ ή αν πρόκειται για κάποια σύνθετη οπτική ψευδαίσθηση και παρερμηνεία γνωστών φαινομένων. Παρ’ όλα αυτά, κατά την προσωπική μας εκτίμηση, βρισκόμαστε μπροστά σε μία από τις πιο εντυπωσιακές και αινιγματικές καταγραφές που έχουν πραγματοποιηθεί ποτέ στον ελληνικό ουρανό.
Το συγκεκριμένο βίντεο εξακολουθεί να αφήνει πίσω του πολλά ερωτήματα — ερωτήματα στα οποία, τουλάχιστον μέχρι σήμερα, δεν μπορούμε να δώσουμε ξεκάθαρες απαντήσεις.