Mην ξεχνάτε να κοιτάτε πάνω

Ωραία είναι τα φιλμ όπως το ‘Μην Κοιτάτε Πάνω’ για να περνάει ευχάριστα η ώρα, όμως το αντικειμενικό ερώτημα που θέτει η ταινία παραμένει: τι θα κάναμε στην περίπτωση που όντως διαπιστώσουμε ότι ένας κομήτης διαμέτρου 10 km πρόκειται σε 6 μήνες να χτυπήσει την Γη; 

Μια απάντηση στο ερώτημα αυτό δίνουν οι Philip Lubin και Alexander N. Cohen, στην εργασία τους με τίτλο ‘Don’t Forget To Look Up’, όπου

διερευνούν και επεκτείνουν την μέθοδο καταρκεματισμού π (PI από το “Pulverize It”). Υποστηρίζουν ότι η Γη θα μπορούσε να σωθεί από μια τέτοια καταστροφική πρόσκρουση αστεροειδούς ή κομήτη, ακόμα κι αν είχαμε στην διάθεσή μας χρονικό διάστημα μόνο έξι μηνών. Σύμφωνα με τους Lubin και Cohen σε μια τέτοια χρονικά οριακή περίπτωση χρησιμοποιώντας πυρηνικές εκρηκτικές συσκευές θα μπορούσαμε να κατακερματίσουμε τo επικίνδυνο αντικείμενο. Κι αυτό είναι εφικτό χρησιμοποιώντας λιγότερο από το 10% του ήδη υπάρχοντος πυρηνικού οπλοστασίου. 

Οι πυρηνικές συσκευές θα πρέπει να διαθέτουν 1000 διεισδυτές σε σχήμα ακοντίου, οι οποίοι θα μπορούσαν να εκτοξευθούν με τους υπερ-πύραυλους: τον SLS (Space Launch System) της NASA ή τον επαναχρησιμοποιήσιμο πύραυλο Starship της SpaceX. Η εκτόξευση πρέπει να γίνει πέντε μήνες πριν ο αστεροειδής ή ο κομήτης φτάσει στη Γη, οπότε θα έχουμε μόλις ένα μήνα για να προετοιμαστούμε. Αλλά σε μια τέτοια περίπτωση πρέπει να είμαστε ήδη έτοιμοι. Δεν μπορούμε να περιμένουμε. Ο κομήτης πρέπει να χτυπηθεί έναν μήνα πριν φτάσει στη Γη, έτσι ώστε να εκραγεί σε κομμάτια, πολλά από τα οποία δεν θα φτάσουν ποτέ στην Γη και άλλα θα καούν στην ατμόσφαιρα. Βέβαια, κάποια από αυτά δυστυχώς θα φτάσουν στη Γη προκαλώντας καταστροφές και θανάτους ανθρώπων, αλλά η ολική καταστροφή του πλανήτη θα έχει αποφευχθεί. 

Αν και το χρονικό περιθώριο αντίδρασης των έξι μηνών φάινεται εξαιρετικά απίθανο, δεδομένης της ικανότητάς μας να παρακολουθούμε και να προβλέπουμε τις τροχιακές παραμέτρους αστεροειδών μεγάλης διαμέτρου, υπάρχουν κάποιες περιπτώσεις, όπως ο κομήτης NEOWISE που ανακαλύφθηκε το 2020, τέσσερις μήνες πριν φτάσει ακίνδυνα στην πλησιέστερη απόσταση από την Γη. Σε μια τέτοια, αλλά επικίνδυνα απειλητική περίπτωση, η ανθρωπότητα θα μπορούσε παραμερίζοντας το κυρίαρχο ένστικτο του θανάτου για πρώτη φορά, να αναλάβει τον έλεγχο της μοίρας της, τουλάχιστον σε σχέση με τις κρούσεις αστεροειδών και κομητών. 

www.newscientist.com