Περιπλανηθείτε σε τόπους μυστηρίου, μέσα από τις επιτόπιες έρευνες της ομάδας μας (Κλικ στην εικόνα)

21/3/17

Η Δηλιογεννημένη Άρτεμις

Το άρθρο που ακολουθεί γράφτηκε και εστάλη στην Ερ.Ε.Ν.Ζω από την ζωγράφο κ. Μαρίνα Πετρή,  ενώ έχει δημοσιευτεί και στο περιοδικό ΜΥΣΤΙΚΗ ΕΛΛΑΔΑ


Η Δηλιογεννημένη Άρτεμις
«Οι θεοί ενοικούν όπως πάντοτε το παρόν και συγκροτούν το είναι. Δεν είναι αρχαίοι, δεν εξελίσσονται και δεν εκπίπτουν, αφού δεν γνωρίζουν εξέλιξη και έκπτωση, οι φυσικοί νόμοι, η δύναμη, η ακατάλυτη και αιώνια δεν χάνεται και δεν μειώνεται παρά μόνο εάν ο κόσμος επιστρέψει στο χάος, εάν οι Τιτάνες επανακτήσουν την κυριαρχία…», γράφει σε ένα βιβλίο της η Ουρανία Τουτουντζή.

Γράφει η Μαρίνα Πετρή


…Ο Ουρανός έλαβε σύζυγό του τη Γαία και απέκτησε δώδεκα τέκνα, τους Τιτάνες και τις Τιτανίδες. Αυτοί ήταν οι παλιοί θεοί (Τιτάν σημαίνει φωτεινό, συμβολίζει την ηλιακή θεότητα). Τιτάνες θα είναι το επίσημο όνομα των θεών του ουρανού. Όλοι οι Τιτάνες πλην του Κρόνου ήταν άναρχοι απέναντι στους νόμους.
Μία από τις Τιτανίδες, η Φοίβη, θα ενωθεί με τον Τιτάνα Κάο ή Σφαίρο ή Πόλο και θα αποκτήσουν δύο κόρες, τη Λητώ και την Αστερία. Φοίβη σημαίνει η φωτεινή, η εξαγνίζουσα, η ανέγγιχτη, κυριαρχεί στη σελήνη και προστατεύει θνητούς και αθάνατους, στα νυχτερινά όνειρά τους, και φορά χρυσό στεφάνι.
Η Λητώ, η οποία ταυτίζεται και με τη Λυκιακή θεότητα Lada και τη σημιτική Alilat, θα ταυτιστεί με τη νύχτα, επίσης νυχτερινή θεά που γεννά γαλαξίες και ηλιακά συστήματα. Με τη σειρά της θα ενωθεί παράνομα με τον Δία και θα φέρει στον κόσμο την Αρτέμιδα και τον Απόλλωνα.
Όπως την επικαλείται ο ορφικός ύμνος «Λητώ κυανόπλεε, διδυμότοκε θεά, σεμνήτω κοίω. Θυγατέρα μεγάθυμε, πολύευκτη βασίλισσα, που σου έλαχε από τον Δία ιερά γόνιμη ωδίνη καλότεκνη και εγέννησες τον Φοίβο και την τοξεύτρια Αρτέμιδα στην Ορτυγία εκείνη και στη βραχώδη Δήλο…».
Η Δήλος, στα αρχαία ημερολόγια της παρατήρησης της ανατολής των άστρων, Αιγυπτιακά, Ελληνικά, Σουμερο-βαβυλωνιακά, αντιστοιχεί στην Παρθένο με το στάχυ. Με την ανατολή του Στάχυος ξεκινούσε ένα από τα Αιγυπτιακά ημερολόγια. Η Δήλος ανήκει στο σύνολο των ιερών τόπων όπου καθρεφτίζονται τα άστρα του ουρανού… Τα σύμβολα των αστερισμών όπως το στάχυ θα στιγματίσουν τη μία όψη του νομίσματος των τόπων σαν σήματα και της δύναμης που αποπνέουν. Οι προσανατολισμοί των ναών αυτών θα δείχνουν τις φορές που θα καταλήγουν σε κάποιο σημείο και το άλλο σε άλλο έτσι ώστε να χαραχθούν τρίγωνα, τετράγωνα και κύκλοι στη γη.
Μια σειρά από σημαίνουσες γυναίκες θα μεσολαβήσουν για τον ερχομό της Αρτέμιδος, αυτής που μόλις γεννηθεί θα αναλάβει την ευθύνη του ερχομού του αδελφού της Φωτοβόλου Απόλλωνα. Αν παρατηρήσει κανείς, θα διαπιστώσει ότι μεγάλοι μάντεις, όπως ο Τειρεσίας και άλλοι (μύστες), για να αγγίξουν αυτή την άλλη γνώση, ένα χρονικό διάστημα της ζωής τους μεταλλάχθηκαν σε γυναίκες. Οι γυναίκες είναι αυτές που θα έρθουν σε επαφή και συνουσία με αγγέλους και θεούς… Ο απόστολος Παύλος φοβούμενος τη δύναμή τους θα διατάξει σχέδιο να κρύβονται οι γυναίκες από τους ναούς (θυμηθείτε τους γυναικωνίτες) για να μην τραβήξουν την προσοχή - ενδιαφέρον της θεϊκής δύναμης που βρίσκεται εκεί κατά τη διάρκεια της λειτουργίας.
Η ετοιμόγεννη Λητό κυνηγημένη από την Ήρα θα βοηθηθεί από την Αθηνά, τη γεννημένη από την υδάτινη μήτρα την Πυρομάντη από τους Δελφούς, να βρει τόπο να γεννήσει, κάνοντας ένα κύκλο σταθμών δώδεκα γεωγραφικών σημείων που ταυτίζονται με τα ζώδια, καταλήγοντας στο κέντρο του κύκλου στην άδηλη μέχρι εκείνη τη στιγμή Δήλο. Κατά τον Ησίοδο, η Δήλος θα εμφανιστεί στην απελπισμένη Λητώ σαν πλοίο που έπλεε στους ουρανούς και έψαχνε να προσγειωθεί… και προσθαλασσώθηκε και αγκυροβόλησε στο κέντρο των Κυκλάδων.
Αυτό το πλοίο το έλεγαν Δήλια Αστέρια ή Θεωρίς που επλανάτο πολύ καιρό στους ουρανούς και έφερε στη γη ξένους θεούς…
Η πιο μεγάλη απόδειξη αυτής της αλήθειας ήταν ότι οι Δηλιανοί, κάθε χρόνο, κατασκεύαζαν ομοίωμα αυτού του πλοίου (κάτι σαν την τριήρη της παρθένου Αθηνάς) και τελούσαν γιορτή στη μνήμη του γεγονότος αυτού. Ήταν από τις σημαντικότερες γιορτές πλοίου της αρχαιότητας. Τη νύχτα της γέννησης της πρωτότοκης Αρτέμιδος και του δευτερότοκου Απόλλωνα θα ανάψουν οι πυρσοί της ημέρας και της νύχτας. Αυτό το φως θα έχει για την αρχαιότητα την ίδια σημασία που έχει σήμερα το φως των Ιεροσολύμων. Τα Καβείρια μυστήρια δεν ξεκινούσαν εάν δεν έφτανε το φως της Δήλου που μοιράζονταν στα σπίτια μετά από ενεαήμερη συσκότιση. Η Άρτεμις συνδέεται με τα Καβείρια όπως μαρτυρούν τα γραφόμενα μιας επιγραφής στη Μικρά Ασία, όπου ήταν διαδεδομένη η λατρεία των Καβείρων. «Ιέρειαν δια βίου της Βουλαίας Αρτέμιδος και Λουτροφόρων Μεγάλων θεών Καβείρων».
Η Άρτεμις γεννήθηκε ομαλά πρώτη από τα δίδυμα και βοήθησε τη μητέρα της να ξεγεννήσει τον δευτερότοκο Απόλλωνα. Έκτοτε, η παρθένος Άρτεμις γίνεται η επίσημη προστάτιδα των τοκετών.
Στη σύγχρονη πια Μύκονο ύστερα από μείξεις και παραφθορές μύθων, προσάπτουν στην Αρτέμιδα και ένα φυλακτό που χαρίζουν συνήθως στις ετοιμόγεννες, το σήμα τανίτ, το αιγυπτιακό μάτι, που βρίσκεται σε ψηφιδωτό στο πλατύσκαλο μιας δηλιανής έπαυλης, με σκοπό να κρατά το κακό μάτι έξω από το σπίτι.
Την Αρτέμιδα έμαθαν να είναι παραστάτης και βοηθός του τοκετού οι Μοίρες, οι οποίες βρίσκονταν εκεί και στις δύο γέννες. Οι Μοίρες ήταν αυτόνομες και αυτεξούσιες και ούτε καν ο Δίας δεν μπορούσε να διαφεντέψει, παρ’ όλο που κατοικούσαν και αυτές στον Όλυμπο κάτω από τον θρόνο του. Η Αρτεμις συμβολίζει το ατίθασο εφηβικό πνεύμα, τον ρυθμό, τη μουσική, τον χορό. Στις γιορτές της, νεαρές παρθένες χορεύουν οργιαστικά με μάσκες. Συμβολίζει ακόμη την αιώνια νεότητα, την ανανέωση στη ζωή, ονομάζεται γι’ αυτό Κωροτρόφη και Φιλοπάρθενος και Λοχεία (αφού ταυτίζεται με την Ειλειθυία, θεά του τοκετού). Οι επικλήσεις σε αυτήν γίνονται τη νύχτα, γι’ αυτό της αποδίδονται τα επίθετα Νυχία, Φωσφόρος, Σελάσφορος, Νυχτοφάνεια και Νυχτοπόλος, Lusijera στα Λατινικά. Οι αστερισμοί που την αντιπροσωπεύουν είναι η Μικρή και η Μεγάλη Άρκτος. Η αρκούδα (πολική άρκτος) φτιάχνει μόνη της στο λευκό χιόνι τη φωλιά της για να γεννήσει. Φροντίζει τον τοκετό της και μένει στο σπιτικό με τα νεογέννητα μέχρι την άνοιξη. Η Άρτεμις συχνά προσφωνείτε και Άρκτος.

Η θεά συνδέεται με τον αριθμό έξι και ο Απόλλων με τον αριθμό επτά. Η γέννηση της Αρτέμιδος μνημονεύεται την έκτη ημέρα κάθε μήνα και του αδελφού της την έβδομη. Η πορεία της Λητούς εκτός από τις στάσεις του ζωδιακού κύκλου, το σημείο εκκίνησης από τον πολικό αστέρα των Δελφών μέχρι το σημείο κατάληξης, την Πύλη Φωτός της Δήλου (κέντρο του κύκλου), ακτίνα που ονομάζεται «διάδρομος της Λητούς», ταυτίζεται με το αρχαίο χειμερινό ηλιοστάσιο του αγριόχοιρου και της Άρκτου. Η Άρτεμις συχνά ονομάζεται και Άρκτος. Το συνθετικό Αρκτ προστιθέμενο στη λέξη Θέμις, δηλ. την τάξη του σύμπαντος, είναι η Άρτεμις και η μοίρα της. Συνδέεται με το ζώδιο του ζυγού που είναι ο αστερισμός της Μεγάλης Άρκτου. Η γραμμική κάτοψη του αστερισμού συναντά τον Πολικό Αστέρα, τον πολικό συμβολισμό φυλάει ο Βασιλιάς Αρθούρος (στην κελτική γλώσσα Άρκτος). Φύλακας της Άρκτου ο κάτοχος της Υπερβόρειας παράδοσης, με δώδεκα Ιππότες, δώδεκα ήλιους ή κατοικίες του ήλιου - αστερισμών.
Ο Πλάτωνας στους Νόμους τονίζει τη σημασία της κατανομής σε δώδεκα μέρη των άστρων του ουρανού, που αντιστοιχούν στις πόλεις ενός κράτους, στα μερίσματα του στρατού, του κάθε επίγειου κλήρου, νομισμάτων, κάθε είδους σταθμών, έτσι ώστε η συμμετρία να συμφωνεί και να τακτοποιείται κάτω από το νόμο των Θεών για να εξασφαλίζει ο επίγειος κόσμος την εύνοιά τους.
Η θεά Άρτεμις, η πάντα συνοδευόμενη από τις Υπερβόρειες νύμφες ταξιδεύει μια φορά τον χρόνο στον Βορρά. Η λέξη βορέας από τη σανσκριτική ρίζα var, vri (καταγωγή της λέξης Βραυρώνα, το Ιερό της Μεγάλης Αρκτου, Varuna = ουρανός) σημαίνει καλύπτω, κρύβω όπως ο ουρανός τη γη, δηλ. τους ανώτερους κόσμους που είναι κρυμμένοι από τις αισθήσεις. Ο ναός της Βραυρώνας είναι αφιερωμένος στη Μεγάλη Αρκτο, ο οποίος με πολική κατεύθυνση το ζώδιο του καρκίνου και τις δύο γραμμές του ηλιοστασίου συνδέεται με το δελφικό σύστημα. Οι νέες άρκτοι που στα τελετουργικά ονομάζονταν «άρκτευσις» ή «αρκτεία» ήταν όπως και στης Αθηνάς τις τελετουργίες η συνοδεία μικρών κοριτσιών ντυμένα στο χρώμα της ζαφοράς - κρόκου και αφιερώνονταν στη θεά. Οι νέες «Άρκτοι» αντιπροσωπεύουν «την ενσάρκωση των ψυχών», δηλαδή την «πύλη των ανθρώπων».
Ο αγριόχοιρος έχει την ίδια ρίζα με την αρκούδα σε διάφορες ινδοευρωπαϊκές χώρες. Σε πολλά νομίσματα έχουμε και παραστάσεις φτερωτών αγριόχοιρων, ενώ σε πολλούς ναούς της θεάς θυσίαζαν μαζί με άλλα άγρια ζώα, αρκούδες και αγριόχοιρους. Σε αρχαιότερο ζωδιακό κύκλο ο αγριόχοιρος συμβολίζει το χειμερινό ηλιοστάσιο.
Μια ακόμα θεά που όντως προϋπήρχε στη Δήλο και θα αντικατασταθεί αργότερα από την Αρτέμιδα, είναι η κρητικής καταγωγής Βριτομάρτις, η οποία στην Κρήτη ταυτίστηκε με τη Δύκτηνα ή την Αρτέμιδα με το δίχτυ.
Λέγεται ότι μια πρώιμη θεά της Δήλου φερμένη από τη Μικρά Ασία, η «Ποτνία Θηρών», θα συγχωνευτεί με τη θεά Βριτομάρτις όπου λατρευόταν και αυτή εκεί για να γεννηθεί η ελληνική θεότητα Άρτεμις. Με την ταύτιση της θεάς με προηγούμενες θεότητες όπως και την ταύτιση του ζωδίου του αγριόχοιρου με την άρκτο ας λάβουμε υπ’ όψιν ότι η Άρτεμις ανήκει στη δεύτερη γενεά θεών…
Η Δήλος είναι πύλη φωτός, ο Απόλλων φύλακας του φωτός όπως και η Άρτεμις, η δύναμή της τρομακτική, γλυκιά, χθόνια, προστατευτική στα παιδιά, προστάτης του ύπνου και του τοκετού, φυλάει κατά κύριο λόγο μετά την αταξία των Τιτάνων την τάξη του ουρανού.
Σε γενικές γραμμές, η Άρτεμις θα θεωρηθεί ότι προέρχεται από τη συγχώνευση τριών θεοτήτων της Γης, της Σελήνης και της Ποτνίας των Θηρών. Η σελήνη όπως και ο ήλιος διατρέχουν το πλανητικό ζωδιακό σύστημα – το ίδιο και η Ποτνία των Θηρών παρουσιάζεται σε έργα τέχνης σε κοσμήματα στη Σπάρτη, τη Δήλο όπως και θεοί της Βαβυλώνας, σαν ουράνια, φτερωτή που κρατά δυο λιοντάρια που συμβολίζουν τα δύο ηλιοστάσια.
Τα λιοντάρια από τα κείμενα που διασώζονται, ημερεύουν δίπλα στη θεά. Μία από τις ακόλουθές της αφιερωμένες διαπαντός παρθένες ερωτεύτηκε και δόθηκε στον νεαρό Ιππομένη. Αμέσως μετά μεταμορφώθηκε σε λιοντάρι, συνεχίζοντας όμως να είναι πιστή ακόλουθος της θεάς. Η Άρτεμις λέγεται ότι είχε στην ακολουθία της λέοντες και λέαινες. Το λιοντάρι συμβολίζει τη ζωή στον επίγειο κόσμο, αλλά και στον Κάτω Κόσμο. Ο Ηρακλής, αφού νίκησε τους κατοίκους του Ορχομενού, αφιέρωσε στην Εύκλεια Αρτέμιδα (αυτή που λατρεύεται ως θεά του Κάτω Κόσμου) ένα λιοντάρι. Λιοντάρια συχνά τοποθετούσαν οι αρχαίοι πάνω στους τάφους… Σαν θεά του Κάτω Κόσμου, από το φυτικό κόσμο φέρει σαν σύμβολό της το κυπαρίσσι, χαρακτηριστικό μέχρι σήμερα δέντρο των Κυκλάδων. Το κυπαρίσσι δημιουργήθηκε από τη μεταμόρφωση του Κυπάρισσου σε δέντρο. Ο Κυπάρισσος ήταν γιος του Τήλεφου (ιδρυτής της Περγάμου) που αγαπούσε ο Απόλλωνας. Ο νέος αυτός από λάθος σκότωσε ένα ιερό αρσενικό ελάφι με το ακόντιό του και η θλίψη τον οδήγησε σε απόπειρα αυτοκτονίας. Τότε ο Απόλλωνας τον μεταμόρφωσε σε δέντρο που συμβολίζει, όπως στα ορφικά μυστήρια και στα σημερινά νεκροταφεία το κυπαρίσσι, τον θάνατο και την ανάσταση των νεκρών. Σαν Χθόνια θεά, η Άρτεμις με ζωδιακό σύμβολο τον σκορπιό που φέρει στο κέντρο του περιδεραίου της λατρεύτηκε στην Έφεσο.
Στη Δήλο λίγο πιο πάνω από τον ναό του Ηραίου και κατόπιν της θεάς Ίσιδος από την πίσω νοτιοανατολική πλευρά βρίσκεται ναός του Δία Υψίστου κάτω από τον οποίο είχε ιδρυθεί το Ιερό της Λοχείας Αρτέμιδος (προστάτιδα της οικογένειας), που αντιπροσωπεύει τον αριθμό 3, της προόδου του ενός, δηλ. τρεις φάσεις της σελήνης, το τριαδικό στοιχείο της Αρτέμιδος που αντιστοιχεί στους τρεις Δεκανούς του αστερισμού της Παρθένου και δείχνει ότι υπήρχαν τρεις Αρτέμιδες (τριπλή Εκάτη) και λατρευόταν έτσι στη Δήλο και την Αθήνα. Οι τρεις Δεκανοί του αστερισμού ήταν τρεις παρθένες, η Αγλαυρος, η Ερση και η Πάνδροσος. Στην Ολυμπία σε χάλκινο έλασμα απεικονίζεται η Μεγάλη θεά με τρία πουλιά, που συμβολίζουν τους αστερισμούς του Τοξότη του Αιγόκερω και του Υδροχόου που είναι τα ζώδια του χειμερινού ηλιοστασίου. Τα μεγάλα Μυστήρια άρχιζαν τη φθινοπωρινή Ισημερία, διαρκούσαν όλο το χειμερινό ηλιοστάσιο, ξεκινούσαν στην Ελευσίνα και συνδέονταν με τη Δήλο. Τα Ελευσίνια μυστήρια συνδέονταν με τον Αιγόκερω και την «Πύλη των θεών».
Ο χρόνος στη Δήλο βρίσκεται στη φυσική του μορφή, είναι αμέτρητος. Όταν είσαι εκεί δεν ξέρεις αν ο ναός της Αρτέμιδος έχει φορά από Βορρά προς Νότο και το άγαλμά της ήταν στημένο στον Βορρά να κοιτά τον Νότο (έχοντας πλάι της τα αγάλματα των Υπερβόρειων νυμφών…). Αυτός ο ναός θα συνδέσει το κέντρο του Αιγαίου με ένα από τα ισχυρότερα ιερά της Λιβύης του Αμμωνίου. Από τον ναό του Αμμωνίου της Λιβύης όπου ξεκινά και τελειώνει ένας από τους αρχαιοτέρους ζωδιακούς κύκλους, συνδέεται η Δήλος της Αρτέμιδος με απόλυτη ευθεία γραμμή ευρισκόμενη στο κέντρο μιας νοητής βάσης πυραμίδας όπου στα τέσσερα άκρα της βάσης της βρίσκονται τα ιερά των Δελφών, των Σάρδεων, του Λιθησίου Απόλλωνος και στην προέκταση της άλλης διαγώνιου της βάσης τέμνει τον Κάμιρο της Ρόδου. Ο κριοκέφαλος Αμμωνας παρουσιάζεται σε μία από τις γλυπτικές απεικονίσεις του με τέσσερα κεφάλια κριαριού, δηλ. τις τέσσερις κατευθύνσεις του χώρου του ζωδιακού κύκλου. Στη Δήλο βιώνεται μοναχικά και μοναδικά από τον καθένα ο χρόνος και ο χρόνος.
Εκεί βασιλεύει η δυάδα, διπλασιάζοντας τη μονάδα με τόλμη (φτάνοντας στη λύση του δήλιου προβλήματος). Τα σύμβολα των δύο θεών της, ο Ήλιος και το Φεγγάρι, κυριαρχούν στο στερέωμά της. Κάτω από τον Ηλιο (σύμβολο του Απόλλωνα) δημιουργείται η αίσθηση του χώρου, δηλ. η απόκρυφη γεωμετρία του και κάτω από το Φεγγάρι (σύμβολο της Αρτέμιδος) δημιουργείται ο χρόνος και τα μυστικά περάσματά του. Οι σύγχρονοι επιστήμονες (Αϊνστάιν, Τέσλα κ.ά.) μιλούν για τη σχέση ήλιου και σελήνης μετά από τόσα χρονιά, ότι ο ήλιος είναι το παρελθόν (έννοια χώρου με εκκίνηση ένα σημείο) και το φεγγάρι το μέλλον (έννοια – συνείδηση του χώρου). Στα Αγγλικά η λέξη bear – boar σημαίνει δύο ζώα (Μικρή και Μεγάλη Άρκτος).
Ο αριθμός 2 ως σύμβολο, στη συγκεκριμένη περίπτωση, είναι ο αριθμός της σελήνης, αφού το ένα χωρίζεται σε δύο μοναδικά μισά φεγγάρια. Η Αφροδίτη της Κύπρου έχει όψη διπλής θεάς της Αρτέμιδος όπως στις δύο όψεις της Ιστάρ των Χαλδαίων ως θεά αυγερινός της δράσης και της μάχης, και σαν θεά έσπερος του έρωτα. Συναντά την Ίσιδα με συνοδεία πανθήρων, αρκούδων, πυρόξανθων λιονταριών και γκρίζων λύκων.
Προσφωνείτε και λύκαινα γιατί αυτή είναι που αφήνεται στα άγρια ένστικτα, πλάσμα που επιλέγει πότε θα ζει ομαδικά και πότε μοναχικά. Το θρυλικό αυτό πρότυπο θα το συναντήσουμε σε πολλές γυναίκες, που σήκωσαν το ανάστημά τους στις φαλλοκρατικές κοινωνίες και στο πέρασμα του χρόνου θα ακολουθήσουν το μονοπάτι της.
 Το πλέον όμως αγαπημένο και γνωστό στους περισσότερους ζώο που αντιπροσωπεύει τη θεά είναι το ελάφι. Σκεφθείτε μόνο το ανάλαφρο και γρήγορο εφηβικό περπάτημά της ανάμεσα στα δέντρα ενός δάσους με τη συνοδεία ενός ελαφιού. Ένα από τα ελάφια που την ακολουθούσαν ήταν αυτό που σκότωσε στο κυνήγι ο Αγαμέμνονας και από τον θυμό της η Άρτεμις εμπόδισε τον απόπλου των πλοίων για την Τροία, όπως ενημέρωσε αυτόν και τους πολεμιστές συντρόφους του ο μάντης Κάλχας. Η Άρτεμις θα τους έδινε χάρη εάν ο Αγαμέμνονας θυσίαζε γι’ αυτήν το πλέον αγαπητό του πρόσωπο, την Ιφιγένεια. Αν και οι Έλληνες δεν ήταν ποτέ προσφιλείς στις ανθρωποθυσίες, δεν υπήρχε άλλη λύση. Και μόνο το χέρι της θεάς πήρε την παρθένο κόρη στην Αυλίδα στον ναό της να την υπηρετεί και την αντικατέστησε με ένα ελάφι. Η Ταϋγέτη ή Τιτανίς, μία από τις συντρόφισσες της θεάς κάποτε αμάρτησε συνάπτοντας ερωτική σχέση με τον Δία και όπως ήταν φυσικό η Άρτεμις τη μεταμόρφωσε σε ελάφι! Αυτό το ελάφι αφιερώθηκε από μόνο του στην Οθρώσια Αρτέμιδα. Μέχρι σήμερα σε πολλούς χριστιανικούς ναούς όπου χτίστηκαν πάνω σε αρχαίους, έρχονταν αυτόκλητα ελάφια να θυσιαστούν στη γιορτή των ναών…

Στη Βραυρώνα, στον ναό της Αρτέμιδος, θυσίαζαν για πολλά χρόνια ελάφια, μέχρι που κινδύνεψαν να αφανιστούν όλα τα ελάφια της περιοχής και αντικατέστησαν αυτή τη θυσία με προσφορά πλακούντων με μορφή ελαφιού… Το ελάφι συμβολίζει την αιθέρια ύπαρξη και το ιδεώδες σύνορο ανάμεσα στα δύο από τα τέσσερα στοιχεία της φύσης, τη γη και τον αέρα. Το γνωστότερο άγαλμά της βρίσκεται στη Δήλο όπου σημαδεύει με δόρυ ένα ελάφι, το άγριο «εγώ» που έχει ο άνθρωπος και πρέπει να το ξεπεράσει.
Στην ιερή μας γεωμετρία, η γραμμική ένωση των πόλεων με τους Αρτεμίσιους ναούς της Βραυρώνας – Αθήνας - Αυλίδας με γωνία 120 μοιρών έχει διχοτόμο που περνά από τον Ραμνούντα που βρίσκεται στην Αττική όπου υπάρχει ναός της Νεμέσεως και της Θέμιδος, θεότητες της δικαιοσύνης. Ο κύκλος που ξεκινά από την Αυλίδα τελειώνει στη Βραυρώνα με βραχίονα Ζυγού της Δικαιοσύνης στο Ραμνούντα. Η προέκταση της γραμμής της Βραυρώνας περνάει από την Αρκαδία (Άρκτος). Ακόμα υπάρχει το τρίγωνο λατρείας της Θεάς του Άργους – Αυλίδας – Βραυρώνας, ο οποίος εξυπηρετεί άλλες ευθυγραμμίσεις. Κατά κύριο λόγο τα ιερά της Αρτέμιδος με αυτά του Απόλλωνα και του Δία ή άλλων θεοτήτων με τη φορά κατεύθυνσής τους όσον αφορά τα τέσσερα σημεία του ορίζοντα θα αντιγράφουν προς – ευχήν τις κατευθύνσεις των ουρανίων σωμάτων, με απόλυτη μαθηματική ακρίβεια.
Το μουσείο της Δήλου φιλοξενεί ακόμη μια μαρμάρινη ανάγλυφη πλάκα όπου ο Ερμής προπορεύεται σε προφίλ (αλίμονο αν ο θεός σε κοιτάξει κατάματα), κρατώντας το κηρύκειο της μυστικιστικής πομπής, ακολουθεί η Άρτεμις με τεράστιο δόρυ, που απεικονίζει την ισχύ, και ανοίγει δρόμο όπου ακολουθεί η Αθηνά κρατώντας με σοφία μικρό τόξο, ανοίγοντας το δρόμο στον Απόλλωνα που ακολουθεί κρατώντας έναν ψηλό αναμμένο πυρσό, το φως της αγάπης. Η όλη μυστικιστική ακολουθία ξεκινά από δεξιά και πορεύεται προς τα αριστερά… Η Άρτεμις, στέκει ακόμα στις ακίδες της γης σε σημαδιακά τρίγωνα τετράγωνα και κύκλους, αυτή φέρνει στην Ελληνική  γη  της Δήλου  το εξ Ανατολών  Φως και ο  Απόλλωνας το εξαπλώνει στη Δύση. ΑΥΤΗ οδεύει με επίθετα προσωνύμια λειτουργός του άνω σύμπαντος ανοίγει όταν πρέπει τις πύλες  των ανθρώπων. Τον καιρό που  ο ΘΕΟΣ…
Από μηχανής θεός: Ήταν τότε που έστελνα τον εαυτό μου.
Μέσα σε φύλο θηλυκό
Και γράψανε οι άνθρωποι τι είναι δημοκρατία.
Κράτα Άρτεμη τι;
Δεν πεθαίνουν οι θεοί, μόνο οι άνθρωποι.
Προστάτευε τη γέννα, τη γυναίκα.
Δείξε τον πόλεμο που αναίτια δεν πολεμά.
Δώσε τα όπλα της ειρήνης για να γίνουν έργα.
Δώσε κυνήγι και τροφή την προσευχή των φύλων. (Απόσπασμα από το ποίημα  ΑΡΤΕΜΙΣ)

Βιβλιογραφία: Ο αριθμός 7 - Ι. Μιχαήλ -ΕΚΔ  Ιδεοθέατρον
Αρθούρος θρύλος και ιστορία - Γ. Γκητάκος - ΕΚΔ. Αρσενίδη
Τα μυστήρια του αγίου δισκοπότηρου - Μάνλου Χωλ - ΕΚΔ Δισκοπότηρου Μυστηριακές παραδώσεις
Περί της Θεάς Αρτέμιδος - Ουρανία Τουτουνζή - ΕΚΔ Ελάτη -Αρχαία Ελλάδα
Ιερή Γεωγραφία της Ελλάδος- Νικος Λίτσας -ΕΚΔ Έσοπτρον
Ιερή γεωγραφία των Ελλήνων - Jean Richar - EKΔ Κυβέλη
ΠΡΟΦΟΡΙΚΗ ΠΑΡΑΔΟΣΗ: Από Μύστες και λαϊκούς ανθρώπους της Μυκόνου.
read more "Η Δηλιογεννημένη Άρτεμις"

11/3/17

Θα τρώμε πατάτες από τον Άρη; Έρευνα της NASA έδειξε ότι μπορούν να καλλιεργηθούν.

Πατάτες τηγανιτές από τον Άρη; Ίσως να γίνει μια ημέρα, καθώς η πατάτα φαίνεται να μπορεί να φυτρώσει σε συνθήκες που μοιάζουν με αυτές που επικρατούν στον Κόκκινο Πλανήτη, σύμφωνα με τα πρώτα πειράματα που έγιναν στο Περού. «Τα προκαταρκτικά αποτελέσματα είναι ενθαρρυντικά», ανακοίνωσε το Παγκόσμιο Κέντρο Πατάτας μετά το πείραμα που διεξήχθη από τις 14 Φεβρουαρίου ως τις 5 Μαρτίου στις εγκαταστάσεις του στη Λίμα. «Αν οι πατάτες μπορούν να υποστούν τις ακραίες μετεωρολογικές συνθήκες στις οποίες τις υποβάλαμε εδώ, αυτό μας προσφέρει καλές πιθανότητες να φυτρώσουν στον Άρη», εκτίμησε ο Χούλιο Βαλδίβια Σίλβα αστροβιολόγος που συνεργάζεται με τη NASA.



«Το γεγονός ότι υπήρξε ανάπτυξη σε συνθήκες όπως αυτές του Άρη είναι μια σημαντική φάση του πειράματος αυτού», πρόσθεσε. Οι πατάτες αυτές, που επιλέχθηκαν από περίπου 100 είδη που φύονται στο Περού, καλλιεργήθηκαν κάτω από έναν θόλο όπου δημιουργήθηκε ατμόσφαιρα η οποία έμοιαζε με τις συνθήκες που επικρατούν στον Άρη. Το χώμα στο οποίο καλλιεργήθηκαν οι πατάτες προήλθε από την έρημα Πάλμς ντε λα Χόγια, στο νότιο Περού, όπου το χώμα μοιάζει με αυτό που υπάρχει στον Άρη. Πατάτες φύονται στο Περού ακόμη και σε υψόμετρο 4.000 μέτρων. Το πείραμα αυτό του Παγκόσμιου Κέντρου Πατάτας αναμένεται να διαρκέσει μια πενταετία. Τα επόμενα χρόνια η NASA σκοπεύει να κατασκευάσει στην Πάλμα ντε λα Χόγια ένα κέντρο πειραμάτων που θα αφορούν τον Άρη, όπως αυτά που υπάρχουν ήδη στις ΗΠΑ, την Ανταρκτική και τη Ρωσία.


read more "Θα τρώμε πατάτες από τον Άρη; Έρευνα της NASA έδειξε ότι μπορούν να καλλιεργηθούν. "

28/2/17

Η μυθολογία του Αστερισμού του Υδροχόου. Γνώριζαν «κάτι» οι αρχαίοι πρόγονοί μας;

Πριν από λίγες μέρες, η NASA ανακοίνωσε τον εντοπισμό επτά μικρών εξωπλανητών με μεγάλες ομοιότητες με τη Γη, γύρω από ένα σχετικά κοντινό και αχνό άστρο σε απόσταση 39,5 ετών φωτός, στον Αστερισμό του Υδροχόου. Τουλάχιστον τρείς από αυτούς τους εξωπλανήτες μπορεί να έχουν ωκεανούς νερού στην επιφάνεια τους, συνεπώς θεωρούνται ιδανικοί «στόχοι» για την αναζήτηση εξωγήινης ζωής στο μέλλον. Οι θερμοκρασίες κυμαίνονται από μηδέν έως 100 βαθμούς Κελσίου, δηλαδή ανάλογες των θερμοκρασιών της Γης και της Αφροδίτης.



Χαρίτων Τομπουλίδης, Η Ιστορία και η Μυθολογία των Αστερισμών
Ειδική έκδοση για την εφημερίδα ΤΑ ΝΕΑ

Ο Αστερισμός του Υδροχόου, είναι ο ενδέκατος από τους ζωδιακούς αστερισμούς, μεγάλος σε μέγεθος, αλλά διασκορπισμένος στον ουράνιο θόλο, χωρίς κανένα χαρακτηριστικό γνώρισμα. Ο αστερισμός βρίσκεται ακριβώς νότια του ισημερινού επιπέδου και δεν έχει ανοιχτά σμήνη, έχει όμως τέσσερα σφαιρωτά, από τα οποία τα πιο γνωστά είναι τα Μ2 (NGC7089) και Μ72 (NGC6981), το πρώτο 6ου περίπου μεγέθους και ορατό με γυμνό μάτι, αν κάποιος έχει οξεία όραση και οι καιρικές συνθήκες είναι ευνοϊκές. Εδώ υπάρχουν επίσης τρία πλανητικά νεφελώματα από τα οποία τα δύο είναι πολύ γνωστά και πολυφωτογραφημένα. Το «Νεφέλωμα του Κρόνου», και το «Νεφέλωμα της Έλικας».     

Τι μας λέει η μυθολογία;

Ο αστερισμός του Υδροχόου, αν και είναι αφανής στον ουράνιο θόλο, είναι ένας από τους αρχαιότερους αστερισμούς του ουρανού, γιατί σχετίζεται με ένα βασικό συστατικό της φύσης, το νερό. Στην αστρονομία των χωρών του Ευφράτη η περιοχή όπου βρίσκεται ο Υδροχόος, μαζί με τους αστερισμούς του Αιγόκερω, του Κήτους, του Δελφίνους, του Ηριδανού, της Ύδρας, των Ιχθύων και της παλιάς Αργούς, ήταν η «θάλασσα». Η θάλασσα, το νερό γενικά, παλαιότερα ήταν δεμένο με την Γη μας και τον ουρανό. Η Γη επέπλεε πάνω στην θάλασσα και την χώριζε από τον ουρανό. Δεν είναι τυχαία η παρουσία όλων των θαλασσίων αυτών όντων στο νότιο ημισφαίριο. Η Γη επιπλέει στη θάλασσα και η θάλασσα γεμίζει νερό από τον ουρανό. Κάποιος θεός με τον αμφορέα του αδειάζει συνεχώς νερό στη θάλασσα. Και κάπως έτσι πρέπει να δημιουργήθηκε πριν πάρα πολλά χρόνια, ίσως 15.000 ή και 20.000 χρόνια, ο αστερισμός του Υδροχόου. 

Ο θεός Ένκι, θεός της θάλασσας και της σοφίας, ίσως ο πρόδρομος του Υδροχόου. Οι ποταμοί που πηγάζουν από τους ώμους του ίσως είναι ο Τίγρης και ο Ευφράτης. 

Οι αρχαίοι Σουμέριοι είχαν το θεό Ένκι ως θεό της θάλασσας και συγχρόνως της σοφίας. Τον παρίσταναν να πατά πάνω στην Γη – με τον Αιγόκερω κάτω από τα πόδια του – και από τους ώμους του να τρέχουν δύο ποτάμια μέχρι την Γη, που ήταν γεμάτα με ψάρια. Για τους Σουμερίους τα ψάρια ήταν σοφά όντα και τιμούσαν τον Ένκι και προσεύχονταν σ ’αυτόν καθώς κολυμπούσαν. Ο Ένκι έχει ουρά ψαριού και ίσως σχετίζεται με τον Οάννη, αλλά εμείς δεν μπορούμε παρά να πούμε ότι ήταν ο πρόδρομος του Υδροχόου μας, σε παραστάσεις που έμειναν μέχρι τις μέρες μας. Το νερό λοιπόν του Ένκι, ή άλλου θεού, γέμιζε την θάλασσα που πάνω της επιπλέουμε εμείς.
Το τρεχούμενο νερό και οι θεότητες που σχετίζονται μ ’αυτό υπήρχαν σε όλους τους λαούς της Μεσοποταμίας, της Μεσογείου και αργότερα στους Άραβες και τους άλλους Ασιάτες. Η βροχή αργότερα, σαν φυσικό επακόλουθο της παρουσίας του αστερισμού στον ορίζοντα τον Δεκέμβριο, ήταν το χαρακτηριστικό του Υδροχόου.
Ο Γεμίνος στην «Εισαγωγή» του, το 77 π.Χ., έκανε εδώ και ξεχωριστό αστερισμό, εκτός από τον Υδροχόο, που ήταν γνωστός σε όλους τους προγόνους μας, τον «χύσις ύδατος», για να τονίσει ίσως την παρουσία της βροχής. Ο Άρατος όμως, νωρίτερα, έλεγε στα «Φαινόμενα» του ότι οι αμυδροί αστέρες που βρίσκονται κοντά στην «Κάλπη» που έριχνε το νερό, ήταν γνωστοί στον κόσμο ως «Ύδωρ». Αυτό δείχνει ότι πήραμε τον αστερισμό αυτό, και τους γύρω του που σχετίζονταν με το νερό, από τους Μεσοποτάμιους.
Οι Βαβυλώνιοι είχαν εδώ τον 11ο αστερισμό τους, τον ΓΚΟΥ.ΛΑ., που σχετιζόταν με τον 11ο μήνα τους (ο οποίος αντιστοιχεί στους δικούς μας Ιανουάριο και Φεβρουάριο), και ήταν αυτός που έφερνε το νερό, τη βροχή. Τον παρίσταναν συνήθως με έναν αμφορέα που έριχνε νερό συνέχεια. Σε άλλα ευρήματα από αυτούς φαίνεται και κάποιος άντρας ή αγόρι να ρίχνει νερό από τον αμφορέα ή από έναν κάδο. Τον αμφορέα αυτόν τον βλέπουμε μετά και στους Λατίνους, αλλά και στους Πολυνήσιους της Ιάβας.
Ο Υδροχόος από τον Άτλαντα “Firmamentum Sobiescianum” του Εβέλιους, από το 1690.
Ο αστερισμός συνδεόταν φυσικά και με το Νείλο στους Αιγυπτίους, και με τον Ευφράτη στους Μεσοποτάμιους. Λέγεται ότι με την δύση του ο Νείλος πλημύριζε, γιατί ο Υδροχόος άδειαζε το νερό του σ ‘αυτόν. Τον συσχέτιζαν ίσως με το θεό Μω, που σήμαινε «Νερό», και οι Κόπτες τον θεωρούσαν τυχερό και ευλογημένο αστερισμό, «Υπευθέριαν», δηλαδή «Η περιοχή της Καλής Τύχης». Σαν δότη νερού τον λάτρευαν και οι Άραβες. Τον ονόμαζαν «Αλ Δαλβ», «Κουβά του πηγαδιού», και συχνά τον παρίσταναν σαν ένα μουλάρι που κουβαλά δυο κάδους νερού. Γι’ αυτούς τα άστρα του ήταν τυχερά και τους έδιναν ονόματα που τα έχουμε  μέχρι σήμερα. Για τους αρχαίους μας προγόνους, αλλά κυρίως για τους Λατίνους και με την επίδραση αυτών κατόπιν στους Έλληνες, ήταν ο Γανυμήδης. Ο Γανυμήδης ήταν ο ωραίος Φρύγος που μεγάλωσε στο Ίλιον και μετά σαν αετός πέταξε κοντά στους ολύμπιος θεούς και γέμιζε το κύπελλο του Δία. Από την μικρή υδρία του Γανυμήδη έτρεχε το νερό, αυτό το αιώνιο που γινόταν ποτάμι και που ο Manilius το έκανε ρητό “Sic profluit urna” (και έτσι συνεχίζει η ροή της κάλπης, του κυπέλλου – αρχαία κάλπη = αμφορέας, ή ο κάδος, ή η υδρία, ή κοινός σήμερα το βαρέλι. Βαρέλι όμως που κουβαλούσε νερό ή από το οποίο έτρεχε νερό συνέχεια). Οι χριστιανοί ουρανογράφοι του 16ου και 17ου αιώνα έβλεπαν εδώ τον «Ιωάννη τον Βαπτιστή».
read more "Η μυθολογία του Αστερισμού του Υδροχόου. Γνώριζαν «κάτι» οι αρχαίοι πρόγονοί μας;"

27/2/17

Κυκλοφόρησε το 9ο τεύχος του περιοδικού eT!

Ποια μυστήρια κρύβουν τα 3 διασημότερα όρη της χώρας μας, Πεντέλη, Όλυμπος & Ταΰγετος; Ποια η σχέση τους με... εξωγήινους αποικιστές; Ποια μυστήρια κρύβονται γύρω και «μέσα» σε αυτά; Ποια ήταν η σημαντικότερη αποκάλυψη εξωγήινης επισκεψιμότητας στο κόσμο τη χρονιά που μας πέρασε; Ποιες μαζικές εμφανίσεις-καταγραφές απασχόλησαν τους τοπικούς ερευνητές στην Ελλάδα και πότε; Ποιες οι μαρτυρίες και οι προσωπικές εμπειρίες με ΑΤΙΑ που μας διηγήθηκαν οι μεγαλύτεροι «ενεργοί» ερευνητές της χώρας μας;
Όλα αυτά και άλλα πολλά στο ΑΠΑΓΟΡΕΥΜΕΝΟ 9ο τεύχος του δωρεάν ηλεκτρονικού περιοδικού eT, που κυκλοφορεί από τις 26 Φεβρουαρίου του 2017 για να ταράξει τα νερά στο χώρο του ανεξήγητου!

Γράφουν σε αυτό το τεύχος οι: Chris Andreou (διαχειριστής GPAUFON, Kαλιφόρνια), Nίκος Αποστολόπουλος (ερευνητής Ερ.ε.Ν.Ζω), Χάρης Κουτσιαύτης (ερευνητής UFOtruth-gr), συμμετέχουν οι: Gary King (μελετητής Crop Circle), Θανάσης Βέμπος (συγγραφέας-ερευνητής), Γεώργιος Κασιμάτης (ερευνητής), Βασίλης Μπαντίδης (δημοσιογράφος-παρουσιαστής Κώδικα Μυστηρίων), Ματθαίος Αικατερινίδης (ερευνητής ΝICAP), φωτογραφικό υλικό: Xάρης Ντάκουλας (φωτογράφος-αρθρογράφος Memory life magazine), Κώστας Φανουράκης (ερευνητής & διαχειριστής Ο.Ε.Α.Φ.).
(Κλικ στην εικόνα)
read more "Κυκλοφόρησε το 9ο τεύχος του περιοδικού eT!"

25/2/17

Πόσο σημαντική είναι η ανακάλυψη των επτά «γήινων» εξωπλανητών για την αναζήτηση εξωγήινης ζωής;

ΕΠΤΑ ΕΛΛΗΝΕΣ ΑΣΤΡΟΝΟΜΟΙ ΚΑΙ ΑΣΤΡΟΦΥΣΙΚΟΙ ΕΞΗΓΟΥΝ...

Ακρως σημαντική και συναρπαστική χαρακτηρίζουν οι έλληνες επιστήμονες του διαστήματος την ανακάλυψη επτά «γήινων» εξαπλανητών γύρω από το άστρο Trappist-1, σε απόσταση «μόλις» 39 ετών φωτός. Μία ανακάλυψη που όχι μόνο εμπεδώνει πλέον την πεποίθηση των επιστημόνων ότι η Γη δεν είναι μοναδική στο σύμπαν, αλλά ενισχύει την πεποίθηση αρκετών ότι είναι απλώς θέμα χρόνου να βρεθεί κάποια μορφή ζωής κάπου «εκεί έξω». Tο Αθηναϊκό και Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων ζήτησε από επτά διακεκριμένους έλληνες αστρονόμους, αστροφυσικούς και ειδικούς του διαστήματος -τόσο της Ελλάδας όσο και της διασποράς- να σχολιάσουν την ανακάλυψη και να αναδείξουν τη σημασία της. Ακολουθούν οι απαντήσεις των Σταμάτη Κριμιζή, Αθηνάς Κουστένη, Κανάρη Τσίγκανου, Βασίλη Χαρμανδάρη, Πάνου Πάτση, Κλεομένη Τσιγάνη και Αλέξη Δεληβοριά.

Σταμάτης Κριμιζής
Ακαδημαϊκός, Ομότιμος Διευθυντής Προγραμμάτων της NASA, Πανεπιστήμιο Τζονς Χόπκινς ΗΠΑ και επικεφαλής ερευνητής στα διαστημόπλοια Voyager 1 και 2
«Πολύ ενδιαφέρουσα ανακάλυψη, αλλά δεν μπορούμε να συμπεράνουμε ότι βρέθηκε κάποια αδελφή Γη». Η ανακοίνωση της NASA είναι αξιοσημείωτη για δυο λόγους: Πρώτον, ότι παρατηρήθηκαν τόσο πολλοί (επτά) πλανήτες με μέγεθος παρόμοιο της Γης κοντά στον ήλιο Trappist-1, ενώ στο παρελθόν η μεγάλη πλειονότητα εξωπλανητών ήταν στο μέγεθος του Δία. Και, δεύτερον, ότι ο συνδυασμός ενός μικρού ήλιου (8% μάζα και 0,05% ακτινοβολία του δικού μας) επιτρέπει θερμοκρασίες στην λεγόμενη "κατοικήσιμη ζώνη" όπου το νερό μπορεί να είναι ρευστό. Όμως ένας χρόνος γι' αυτούς τους πλανήτες κυμαίνεται από μιάμιση έως 12 ημέρες, ενώ είναι κατά πάσα πιθανότητα "κλειδωμένοι" στη φάση τους με τον ήλιο, δηλαδή η μία πλευρά είναι συνεχώς ημέρα και η άλλη συνεχώς νύχτα. Αυτό σημαίνει ότι, αν υπάρχει ατμόσφαιρα, άνεμοι με τεράστιες ταχύτητες θα πνέουν από τη μέρα προς τη νύκτα και οι συνθήκες θα είναι φοβερά δύσκολες. Χώρια από το γεγονός ότι αυτού του είδους οι ήλιοι δείχνουν ηλιακές "εκρήξεις" που, αν κρίνουμε από τον δικό μας Ήλιο, θα παράγουν μεγάλες ποσότητες ακτινοβολίας, οι οποίες βέβαια έχουν καταστρεπτικές επιπτώσεις σε οποιαδήποτε βιολογική δραστηριότητα. Συμπερασματικά, η ανακάλυψη είναι πολύ ενδιαφέρουσα, διότι δείχνει πως είναι δυνατό να υπάρχει τεράστιος αριθμός πλανητών του μεγέθους της Γης. Αλλά δεν μπορούμε να συμπεράνουμε ότι κάποια αδελφή Γη βρέθηκε γύρω στο Trappist-1 και ότι τα εγγόνια μας θα κάνουν εκεί διακοπές σε δύο-τρεις γενεές!

Αθηνά Κουστένη
Διευθύντρια Ερευνών στο Εθνικό Κέντρο Επιστημονικών Ερευνών της Γαλλίας (CNRS) και στο Αστεροσκοπείο του Παρισιού, με ειδίκευση στην Πλανητολογία
«Η ύπαρξη κατοικήσιμων κόσμων είναι σήμερα πια ένα σημαντικό θέμα της έρευνας»
Θεωρώ ότι αυτή η ανακάλυψη είναι πολύ σημαντική γιατί φέρνει νέους στόχους στην αναζήτησή μας για τους «κατοικήσιμους» κόσμους γύρω από άλλα άστρα. Η κατοικήσιμη ζώνη είναι η περιοχή γύρω από ένα αστέρι, όταν αρκετές προϋποθέσεις μπορεί να υπάρχουν που είναι ευνοϊκές για τη ζωή, όπως την ξέρουμε στη Γη: το υγρό νερό, θρεπτικά συστατικά, οι πηγές ενέργειας και ένα σταθερό περιβάλλον. Η ζώνη αυτή εξαρτάται από τον τύπο των αστέρων. Τα μεγαλύτερα αστέρια έχουν κατοικήσιμη ζώνη μακρύτερα, τα μικρότερα πιο κοντά τους. Ακόμα κι αν το αστέρι Trappist-1 δεν είναι σαν τον Ήλιο μας, η ενέργεια που λαμβάνουν τουλάχιστον τρεις από τους επτά πλανήτες του, είναι παρόμοια με αυτή που λαμβάνουμε στη Γη. Μελετώντας αυτό το είδος των άστρων, μπορούμε να μάθουμε κάτι για την εμφάνιση και την εξέλιξη της ζωής στον πλανήτη μας ή στο ηλιακό μας σύστημα. Πράγματι, οι προϋποθέσεις για κατοικησιμότητα μπορεί να υπάρχουν στην επιφάνεια ή στο εσωτερικό ενός πλανήτη και, ως εκ τούτου, στο ηλιακό μας σύστημα. Η ύπαρξη κατοικήσιμων κόσμων είναι σήμερα πια ένα σημαντικό θέμα της έρευνας από οργανισμούς διαστήματος όπως η ESA και η NASA. Από την προσωπική μου εμπειρία και συμμετοχή, μπορώ να αναφέρω ότι η ESA προγραμματίζει το 2022 την εκτόξευση της αποστολής JUICE, η οποία θα μελετήσει την εμφάνιση κατοικήσιμων κόσμων με υγρούς ωκεανούς μέσα στα παγωμένα φεγγάρια που περιστρέφονται γύρω από τον γιγάντιο πλανήτη Δία. Επίσης, στην Ευρώπη μελετάμε μια διαστημική αποστολή με το όνομα ARIEL για να χαρακτηρίσει εξωπλανήτες, η οποία θα περιλαμβάνει ως στόχους και τους πλανήτες του άστρου Trappist-1. Ειδικά τώρα που ξέρουμε ότι αυτό το σύστημα βρίσκεται «κοντά μας», σε απόσταση μόλις 39 ετών φωτός.

Κανάρης Τσίγκανος
Καθηγητής του Τομέα Αστροφυσικής, Αστρονομίας και Μηχανικής στο Τμήμα Φυσικής του Πανεπιστημίου Αθηνών-τέως διευθυντής του Εθνικού Αστεροσκοπείου Αθηνών
«Για το ερώτημα της ύπαρξης νοήμονος ζωής θα χρειασθεί να περιμένουμε πολύ περισσότερο»
Η πρόσφατη δημοσίευση της ανακάλυψης ότι επτά νέοι εξωπλανήτες περιστρέφονται γύρω από ένα ερυθρό νάνο, δηλαδή ένα αστέρι χαμηλότερης θερμοκρασίας από το Ήλιο μας, σε απόσταση περί τα 40 έτη φωτός από το ηλιακό μας σύστημα στον Αστερισμό του Υδροχόου, δεν εξέπληξε την επιστημονική κοινότητα. Έχουμε ήδη "δει" μερικές χιλιάδες εξωπλανήτες γύρω από άλλους Ήλιους στο Γαλαξία μας, αν και η μεγάλη τους πλειοψηφία είναι μεγαλύτεροι από τη Γη. Στον Γαλαξία μας έχουμε περι τα 100 δισεκατομμύρια αστέρες όλων των χρωμάτων (δηλαδή επιφανειακής θερμοκρασίας) και μεγέθους, από λαμπρούς κυανούς γίγαντες πολύ μεγαλύτερους σε μάζα, λαμπρότητα και διαστάσεις από τον Ήλιο μας, έως ταπεινούς ερυθρούς νάνους πολύ μικρότερης μάζας και διαστάσεων σε σχέση με τον Ήλιο μας, δηλαδή σαν και αυτόν που γύρω του περιστρέφονται οι επτά εξωπλανήτες που πρόσφατα ανακαλύφθηκαν. Με ένα απλό στατιστικό υπολογισμό προκύπτει ότι οι εξωπλανήτες πρέπει να είναι πανταχού παρόντες. 'Αλλωστε, ο φυσικός μηχανισμός που δημιουργούνται τα πλανητικά συστήματα, όπως και το δικό μας, φαίνεται να είναι καλά εδραιωμένος και η ερευνητική μας ομάδα στο ΕΚΠΑ έχει συνεισφέρει ιδιαίτερα σε αυτόν. Αυτό που θα αποτελέσει σημαντική ανακάλυψη τα επόμενα χρόνια, θα είναι ότι κάποιοι από αυτούς τους εξωπλανήτες που ευρίσκονται μέσα στη λεγόμενη "κατοικήσιμη ζώνη" γύρω από το μητρικό άστρο, έχουν ατμόσφαιρα παρόμοια με τη δική μας, κάτι που είναι η δεύτερη προϋπόθεση για την εμφάνιση ζωής. Ήδη πρέπει να ετοιμαζόμαστε να προϋπαντήσουμε και μιά τέτοια ανακάλυψη. Τελευταίο και πιο δύσκολο θα παραμείνει, ωστόσο, το ερώτημα της ύπαρξης νοήμονος ζωής στην απεραντοσύνη του Γαλαξία μας. Αλλά γι' αυτό θα χρειασθεί να περιμένουμε πολύ περισσότερο...

Βασίλης Χαρμανδάρης
Διευθυντής Ινστιτούτου Αστρονομίας, Αστροφυσικής, Διαστημικών Εφαρμογών και Τηλεπισκόπησης του Εθνικού Αστεροσκοπείου Αθηνών-Καθηγητής Παρατηρησιακής Αστροφυσικής του Πανεπιστημίου Κρήτης
«Οι δύο ιδιαιτερότητες της ανακάλυψης»
Η πρόσφατη ανακάλυψη επτά πλανητών γύρω από το αστέρι Trappist-1 έχει δύο αρκετά ενδιαφέρουσες ιδιαιτερότητες. Η πρώτη είναι ο μεγάλος αριθμός των πλανητών σε ιδιαίτερα κοντινή απόσταση μεταξύ τους. Αυτό καθιστά εύκολα μετρήσιμη την βαρυτική έλξη του ενός με τους άλλους, μια που αυτή μεταβάλλει τη χρονική στιγμή που γίνεται η έκλειψη, δηλαδή η στιγμή που οι πλανήτες βρίσκονται ανάμεσα σε εμάς και στο αστέρι. Αυτό μας δίνει για πρώτη φορά τη δυνατότητα να υπολογίσουμε με ακρίβεια τη μάζα τους, η οποία, σε συνδυασμό με τον υπολογισμό του μεγέθους τους, που υπολογίζεται από τη χρονική διάρκεια της έκλειψης, μάς δίνει με ακρίβεια τόσο την πυκνότητα όσο και την ένταση της βαρύτητας στην επιφάνεια του κάθε πλανήτη. Η δεύτερη ιδιαιτερότητα είναι το ότι υπάρχουν τρεις τουλάχιστον πλανήτες σε μια τέτοια απόσταση από το αστέρι, ώστε να μπορεί, τουλάχιστον θεωρητικά, να υπάρξει νερό σε υγρή μορφή σε αυτούς. Αυτός ο μεγάλος αριθμός δεν ήταν αναμενόμενος και αυξάνει το πεδίο θεωρητικής διερεύνησης των παραμέτρων, οι οποίες προσομοιώνουν το πώς θα περιμέναμε να είναι ένα πλανητικό σύστημα. Το αν βέβαια υπάρχει πραγματικά νερό σε υγρή μορφή, αυτό θα καθοριστεί με τη μελλοντική εξερεύνηση της ύπαρξης ατμόσφαιρας σε αυτού τους πλανήτες, εφόσον η ατμόσφαιρα και η χημική της σύσταση καθορίζει σε μεγάλο βαθμό τη θερμοκρασία στην επιφάνειά τους. Όλοι γνωρίζουμε ότι αν η Γη μας δεν είχε ατμόσφαιρα και δεν είχαμε το «φαινόμενο του θερμοκηπίου», η μέση θερμοκρασία στην επιφάνειά της θα ήταν μόλις μείον 18 βαθμοί Κελσίου, οπότε η ανάπτυξη ζωής και πολιτισμού, όπως τουλάχιστον τον γνωρίζουμε, θα ήταν πολύ πιο δύσκολη, αν όχι αδύνατη. Τέλος, ίσως αξίζει να σκεφτούμε ότι οι ιδιότητες της ζωής, η οποία αναπτύχθηκε στη Γη, σχετίζονται άμεσα με το γεγονός ότι ο Ήλιος μας έχει μια συγκεκριμένη θερμοκρασία 6.000 βαθμών στην επιφάνειά του και εκπέμπει το περισσότερό του φως στο πράσινο χρώμα. Έτσι, τα μάτια μας είναι πιο ευαίσθητα στο πράσινο χρώμα, αλλά και η φωτοσύνθεση στα φυτά γίνεται κυρίως σε αυτή την περιοχή του φάσματος. Ο Trappist-1 έχει σχεδόν τη μισή θερμοκρασία του Ήλιου, είναι πολύ πιο κόκκινος και η όποια ζωή υπάρχει ίσως στους πλανήτες γύρω από αυτόν, θα είναι προσαρμοσμένη ανάλογα.

Πάνος Πάτσης
Διευθυντής Ερευνών στο Κέντρο Αστρονομίας και Εφηρμοσμένων Μαθηματικών της Ακαδημίας Αθηνών
«Ιδανικοί στόχοι για περαιτέρω συστηματική μελέτη οι νέοι εξωπλανήτες»
Από τις αρχές της δεκαετίας του 1990 που ανακαλύφθηκαν οι πρώτοι πλανήτες εκτός του Ηλιακού μας συστήματος μέχρι σήμερα, οι προσπάθειες των αστρονόμων επικεντρώνονται στο να προσδιορίσουν εξωπλανήτες πάνω στους οποίους θα μπορούσε να ευδοκιμήσει κάποια μορφή ζωής. Ως πρότυπο για τις συνθήκες που πρέπει να επικρατούν, ώστε να χαρακτηριστεί ο πλανήτης φιλόξενος για το φαινόμενο της ζωής, λαμβάνεται το μόνο μέχρι σήμερα γνωστό παράδειγμα, δηλαδή η ίδια η Γη. Υπό αυτήν την έννοια, η πρόσφατη ανακάλυψη επτά πλανητών γύρω από τον ερυθρό νάνο "Trappist-1" είναι ιδιαίτερα σημαντική. Οι εξωπλανήτες αυτοί είναι βραχώδεις με πυκνότητες 60-120% της πυκνότητας της Γης και παρόλο που βρίσκονται σε πολύ κοντινές αποστάσεις από τον κεντρικό αστέρα, μπορούν να έχουν νερό σε υγρή μορφή, δεδομένου ότι ο αστέρας τους είναι πολύ ψυχρότερος του Ήλιου. Εν συντομία, μπορούμε να πούμε ότι είναι ιδανικοί στόχοι για να μελετηθούν συστηματικά με τα μεγάλα επίγεια και διαστημικά τηλεσκόπια, για να διαπιστωθεί ότι όντως πρόκειται για κόσμους παρόμοιους με τον δικό μας. Ήδη έχουν διαπιστωθεί διαφορές, που κάνουν αρκετούς επιστήμονες σκεπτικούς. Οι πλανήτες πρέπει να δέχονται μεγάλες παλιρροϊκές δυνάμεις από τον κοντινό αστέρα, με αποτέλεσμα η περιφορά τους γύρω από τον Trappist-1 και η περιστροφή γύρω από τον άξονά τους να έχουν την ίδια περίπου περίοδο. Έτσι θα έχουν στραμμένη πάντα την ίδια πλευρά προς τον αστέρα, ενώ η άλλη θα παραμένει πάντοτε σκοτεινή. Αν κάποιοι από αυτούς έχουν ατμόσφαιρα, όπως εικάζεται, θα έχουμε ακραίες θερμοκρασιακές διαφορές και έντονους ανέμους. Αυτό δεν αποκλείει την ύπαρξη ζωής, αλλά δημιουργεί σίγουρα μη γήινες συνθήκες. Ένα επιπλέον ερώτημα είναι πόσο ευσταθές μπορεί να είναι ένα τέτοιο σύστημα, στο οποίο οι πλανήτες βρίσκονται πολύ κοντά ο ένας στον άλλο, ασκώντας σημαντικές έλξεις μεταξύ τους. Υπολογισμοί που ήδη έγιναν, δείχνουν ότι θα είναι ασταθές και υπάρχει σημαντική πιθανότητα να έχει διαλυθεί σε ένα δισεκατομμύριο χρόνια από σήμερα.

Κλεομένης Τσιγάνης
Επίκουρος καθηγητής του Τομέα Αστροφυσικής, Αστρονομίας και Μηχανικής στο Τμήμα Φυσικής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης
«Το πλέον συναρπαστικό εξωηλιακό σύστημα πλανητών που έχει ανακαλυφθεί»
Το σύστημα Trappist-1 είναι ίσως το πλέον συναρπαστικό εξωηλιακό σύστημα πλανητών που έχει ανακαλυφθεί μέχρι σήμερα. Η εύρεση πλανητών παρόμοιων με τη Γη εντός της "εύκρατης" (ή "κατοικήσιμης") ζώνης ενός αστέρα ήταν για πολλά χρόνια το "'Αγιο Δισκοπότηρο" της πλανητικής επιστήμης. Όμως, το Trappist-1 είναι το πρώτο σύστημα επτά "γήινων" πλανητών, με τουλάχιστον τρεις στην "εύκρατη ζώνη" του αστέρα. Επιπλέον, η σχετικά μικρή απόστασή του από εμάς και η αμυδρότητα του κεντρικού αστέρα-νάνου θα επιτρέψουν πιο λεπτομερείς παρατηρήσεις, με σκοπό την ανάλυση της ατμοσφαιρικής σύστασής τους. Η συγκριτική μελέτη επτά παρόμοιων πλανητών που κινούνται γύρω από τον ίδιο αστέρα, είναι ίσως το καλύτερο "πείραμα" που θα μπορούσαμε να φανταστούμε. Η "εύκρατη" ζώνη ενός αστέρα είναι η δακτυλιοειδής περιοχή γύρω του, στην οποία το νερό -αν υπάρχει- θα μπορούσε να βρίσκεται σε υγρή μορφή πάνω στην στερεή επιφάνεια του πλανήτη (αν έχει τέτοια), εφόσον και οι ατμοσφαιρικές συνθήκες είναι κατάλληλες.
Εννοείται ότι η ύπαρξη νερού σε υγρή μορφή θεωρείται ως η κατεξοχήν προϋπόθεση ύπαρξης οποιασδήποτε μορφής ζωής, με βάση τη γήινη εμπειρία. Οι τελευταίες παρατηρήσεις επιβεβαιώνουν την ομοιότητα των εν λόγω πλανητών με τη Γη σε μάζα και διάμετρο. Παραταύτα, η σύσταση της ατμόσφαιράς τους και η παρουσία νερού μένουν να επιβεβαιωθούν. Αν κάποιος παρατηρούσε το δικό μας ηλιακό σύστημα από το Trappist-1, θα έβλεπε δύο πολύ όμοιους πλανήτες: τη Γη και την Αφροδίτη. Θα χρειαζόταν πολύ πιο λεπτομερείς παρατηρήσεις για να καταλάβει ότι η Αφροδίτη δεν έχει νερό ούτε κατάλληλη ατμοσφαιρική σύσταση (γι' αυτό και η θερμοκρασία της είναι πολύ μεγάλη) για να φιλοξενεί ζωή. Από δυναμική άποψη, το σύστημα Trappist-1 φαίνεται ότι επιβεβαιώνει πρόσφατες θεωρητικές εκτιμήσεις για μια φυσική ροπή προς το σχηματισμό πολυμελών πλανητικών συστημάτων σε "συντονισμένες" τροχιές, κοντά στο μητρικό άστρο. Οι περίοδοι περιφοράς των πλανητών του έχουν λόγο πολύ κοντά σε κάποιο απλό κλάσμα (5:3, 4:3, 3:2 κλπ.), κάτι που δεν ισχύει όμως στο δικό μας ηλιακό σύστημα. Από την άλλη, γνωρίζουμε ότι η κοντινή απόσταση των πλανητών από τον αστέρα συνεπάγεται ότι πιθανότατα όλοι τους στρέφουν πάντοτε το ίδιο πρόσωπο προς αυτόν, όπως ακριβώς η Σελήνη στρέφει πάντοτε το ίδιο πρόσωπο προς τη Γη, λόγω ισχυρών παλιρροιογόνων δυνάμεων. Αυτό σημαίνει ότι το ένα ημισφαίριο του πλανήτη έχει πάντοτε μέρα, ενώ το άλλο πάντοτε νύχτα! Επιπλέον, συνεπάγεται την ύπαρξη ισχυρότατων, αλληγών ανέμων, λόγω της μεγάλης διαφοράς θερμοκρασίας μεταξύ των δύο ημισφαιρίων. 
Τέλος, το γεγονός ότι ο αστέρας Trappist-1 δεν μοιάζει με τον Ήλιο, αλλά είναι ερυθρός νάνος, συνεπάγεται πολύ ισχυρότερα επίπεδα "σκληρής" ακτινοβολίας (ακτίνες "Χ"). Με αυτές τις συνθήκες, είναι δύσκολο να φανταστεί κανείς τη δημιουργία και τη διατήρηση βιόσφαιρας, παρόμοιας με τη γήινη. Επομένως, κατά τη γνώμη μου, το σημαντικότερο συμπέρασμα που προκύπτει από την ανακάλυψη του Trappist-1 - πέρα από τη δυνατότητα συγκριτικής ανάλυσης των ατμοσφαιρών τους - αλλά και από άλλες, πρόσφατες, ανακαλύψεις "γήινων" πλανητών, είναι ότι τέτοιοι πλανήτες δεν είναι και τόσο ασυνήθιστοι όσο πιστεύαμε πριν από μερικά χρόνια, όταν η τεχνολογία απλά δεν μας επέτρεπε να τους εντοπίσουμε. Έτσι, οι πιθανότητες να βρεθούν σύντομα και άλλοι γήινοι πλανήτες, σε πιο φιλικά περιβάλλοντα, διαφαίνονται πια πολύ πιο ευνοϊκές.

Αλέξης Δεληβοριάς
Αστρονόμος Ευγενιδείου Πλανηταρίου
«Μέσα στα επόμενα 20-30 χρόνια είναι πιθανό να ανακαλύψουμε μικροβιακές μορφές ζωής σε εξωπλανήτες»

Για πρώτη φορά στην 20ετή αναζήτηση εξωπλανητών, εντοπίζονται σε ένα μόνο πλανητικό σύστημα επτά πλανήτες παραπλήσιοι σε μέγεθος με τη Γη, τουλάχιστον τρεις εκ των οποίων βρίσκονται στην κατοικήσιμη ζώνη του άστρου τους. Η ανακάλυψη αυτή, σε τόσο μικρή απόσταση από την Γη, προσφέρει ένα μοναδικό «εργαστήριο» για την αναζήτηση μορφών ζωής εκτός του Ηλιακού συστήματος. Επιπλέον, υποδηλώνει ότι θα πρέπει ίσως να αναθεωρήσουμε προς τα πάνω τις εκτιμήσεις μας για τον συνολικό αριθμό των εξωπλανητών με βραχώδη σύσταση, που βρίσκονται στην κατοικήσιμη ζώνη του άστρου τους, γεγονός που αυξάνει και την πιθανότητα να έχουν εμφανιστεί μορφές ζωής και αλλού στον Γαλαξία μας. Με την υπάρχουσα τεχνολογία, ωστόσο, μπορούμε να αποφανθούμε μόνο για το εάν ένας εξωπλανήτης διαθέτει συνθήκες που είναι ευνοϊκές για την ζωή και όχι για το εάν όντως φιλοξενεί ζωή. Γνωρίζουμε, όμως, ότι οι έμβιοι οργανισμοί μεταβάλλουν την χημεία της ατμόσφαιρας ενός πλανήτη, ακριβώς όπως συμβαίνει και στη Γη. Κατά συνέπεια, μπορούμε να διερευνήσουμε την πιθανότητα ύπαρξης ζωής σε άλλους πλανήτες, αναζητώντας στην ατμόσφαιρά τους «βιοϋπογραφές», δηλαδή χημικές ενώσεις, όπως το οξυγόνο, οι οποίες θα είχαν μικρή πιθανότητα να οφείλονται σε μη βιολογικές διεργασίες. Θεωρώ σχεδόν βέβαιο ότι το διαστημικό τηλεσκόπιο James Webb, που θα εκτοξευθεί το 2018, έχει την ικανότητα να ανιχνεύσει αυτές τις ενώσεις, αλλά και να προσδιορίσει τις ατμοσφαιρικές συνθήκες αυτών των πλανητών, που επίσης παίζουν σημαντικό ρόλο στην εμφάνιση της ζωής. Ας μην ξεχνάμε, ωστόσο, ότι η ανακάλυψη ενός εξωπλανήτη που θα μπορούσε να φιλοξενεί ζωή, δεν ισοδυναμεί με την ανακάλυψη ενός εξωπλανήτη που όντως φιλοξενεί ζωή. Με αυτά τα δεδομένα, θεωρώ πιθανό ότι θα ανακαλύψουμε τις αποδείξεις για την ύπαρξη μικροβιακών μορφών ζωής σε αυτούς ή και σε άλλους εξωπλανήτες μέσα στα επόμενα 20-30 χρόνια το πολύ.

Πηγή: ΗΜΕΡΗΣΙΑ
read more "Πόσο σημαντική είναι η ανακάλυψη των επτά «γήινων» εξωπλανητών για την αναζήτηση εξωγήινης ζωής;"

22/2/17

Πλανήτες με εύκρατο κλίμα ανακοίνωσε η NASA. Ο ψυχρός νάνος και οι επτά πλανήτες (Βίντεο)

Πλανήτες με εύκρατο κλίμα ανακαλύφθηκαν σε ένα εξαιρετικά πλούσιο αστρικό σύστημα.

Αστρονόμοι ανακάλυψαν αστρικό σύστημα με επτά πλανήτες στο μέγεθος της Γης, σε απόσταση μόλις 40 ετών φωτός. Χρησιμοποιώντας επίγεια και διαστημικά τηλεσκόπια, συμπεριλαμβανομένου του Πολύ Μεγάλου Τηλεσκοπίου του ESO, εντόπισαν όλους τους πλανήτες καθώς περνούσαν μπροστά από τον δίσκο του μητρικού τους άστρου, TRAPPIST-1, ενός πολύ ψυχρού νάνου. Σύμφωνα με την δημοσίευση στο περιοδικό Nature, τρεις από τους πλανήτες βρίσκονται στην κατοικήσιμη ζώνη του άστρου και θα μπορούσαν να φιλοξενούν ωκεανούς νερού στην επιφάνειά τους, αυξάνοντας τις πιθανότητες για την ανάπτυξη ζωής. Το σύστημα έχει τον μεγαλύτερο αριθμό πλανητών παρόμοιων με την Γη έως τώρα, και τον μεγαλύτερο αριθμό πλανητών όπου το νερό θα μπορούσε να υπάρχει σε υγρή μορφή.
ESOcast 96: Ο ψυχρός νάνος και οι επτά πλανήτες:


Οι αστρονόμοι χρησιμοποιώντας το τηλεσκόπιο TRAPPIST–South (the TRAnsiting Planets and PlanetesImals Small Telescope–South) στο αστεροσκοπείο της La Silla, το Πολύ Μεγάλο Τηλεσκόπιο (VLT) στο Παρανάλ και το διαστημικό τηλεσκόπιο Spitzer της NASA καθώς και άλλα τηλεσκόπια σε όλη την υφήλιο, επιβεβαίωσαν την ύπαρξη τουλάχιστον επτά μικρών πλανητών σε τροχιά γύρω από τον ψυχρό ερυθρό νάνο αστέρα TRAPPIST-1. Όλοι οι πλανήτες με την ονομασία TRAPPIST-1b, c, d, e, f, g και h (σε σειρά αποστάσεως από το άστρο) έχουν μέγεθος παρόμοιο με της Γης. Οι μειώσεις του αστρικού φωτός καθώς οι πλανήτες περνούσαν διαδοχικά μπροστά από το άστρο, ένα φαινόμενο γνωστό ως διάβαση, επέτρεψαν στους αστρονόμους να εξάγουν συμπεράσματα σχετικά με το μέγεθός, την σύστασή και την τροχιά τους. Βρέθηκε ότι τουλάχιστον έξι από αυτούς είναι συγκρίσιμοι τόσο σε μέγεθος όσο και σε θερμοκρασία με την Γη. Ο επικεφαλής συγγραφέας Michaël Gillon του Ινστιτούτου STAR στο Πανεπιστήμιο της Λιέγης δηλώνει ενθουσιασμένος: «Πρόκειται για ένα καταπληκτικό πλανητικό σύστημα, όχι μόνο λόγω του αριθμού των πλανητών, αλλά επειδή είναι τόσο εντυπωσιακά παρόμοιοι με την Γη!». Με μόλις το 8% της μάζας του Ήλιου, ο TRAPPIST-1 είναι ένας νάνος με αστρικούς όρους, οριακά μεγαλύτερος από τον πλανήτη Δία, και παρόλο που βρίσκεται πολύ κοντά στον αστερισμό του Υδροχόου, εμφανίζεται πολύ αμυδρός. Οι αστρονόμοι θεωρούσαν πως τέτοιοι νάνοι αστέρες θα μπορούσαν να φιλοξενούν πλανήτες σαν τη Γη σε κοντινές τροχιές, καθιστώντας τους υποψήφιους στόχους στο κυνήγι της εξωγήινης ζωής, και το TRAPPIST-1 είναι το πρώτο τέτοιο σύστημα που ανακαλύφθηκε.

Απεικονίσεις του συστήματος από διάφορες οπτικές γωνίες:


Ένας από τους συντάκτες, ο Amaury Triaud, εξηγεί: «Η ενέργεια που εκλύεται από άστρα όπως το TRAPPIST-1 είναι σημαντικά λιγότερη από την ενέργεια του Ήλιου. Οι πλανήτες πρέπει να βρίσκονται σε πολύ πιο κοντινές τροχιές απ΄ό,τι στο Ηλιακό μας Σύστημα, έτσι ώστε να μπορεί να υπάρξει νερό σε υγρή μορφή. Ευτυχώς κάτι τέτοιο βλέπουμε στο σύστημα του TRAPPIST-1!». Η ομάδα διαπίστωσε ότι όλοι οι πλανήτες του συστήματος είναι παρόμοιοι σε μέγεθος με την Γη και την Αφροδίτη, ή ελαφρώς μικρότεροι. Οι μετρήσεις της πυκνότητας τους υποδηλώνουν ότι τουλάχιστον οι εσωτερικοί έξι είναι βραχώδεις. Οι τροχιές τους δεν είναι μεγαλύτερες από τις τροχιές των τεσσάρων μεγάλων δορυφόρων του Δία, και πολύ μικρότερες από την τροχιά του Ερμή. Ωστόσο, λόγω του μικρού μεγέθους του άστρου και της χαμηλής θερμοκρασίας του, η ενέργεια που φτάνει στους πλανήτες είναι παρόμοια με την ενέργεια που δέχονται οι εσωτερικοί πλανήτες στο Ηλιακό μας Σύστημα. Οι πλανήτες TRAPPIST-1c, d και f, δέχονται παρόμοια ποσά ενέργειας με την Αφροδίτη, την Γη και τον Άρη αντίστοιχα.

Το σύστημα σε εικονική πραγματικότητα:


Όλοι οι πλανήτες θα μπορούσαν να έχουν υγρό νερό στην επιφάνειά τους, με μερικούς να έχουν περισσότερες πιθανότητες λόγω απόστασης. Τα κλιματικά μοντέλα δείχνουν ότι οι εσωτερικοί πλανήτες TRAPPIST-1b, c και d, είναι μάλλον πολύ θερμοί για την ύπαρξη υγρού νερού εκτός από ορισμένα σημεία στην επιφάνειά τους. Η απόσταση του πιο απομακρυσμένου πλανήτη, TRAPPIST-1h, αν και δεν έχει επιβεβαιωθεί ακόμη, είναι πολύ μεγάλη ώστε το νερό να είναι υγρό, εκτός και αν υπάρχει άλλος τρόπος εσωτερικής θέρμανσης. Οι πλανήτες TRAPPIST-1e, f, και g ωστόσο, αποτελούν το Άγιο Δισκοπότηρο των κυνηγών εξωπλανητών καθώς βρίσκονται στην κατοικήσιμη ζώνη του άστρου και θα μπορούσαν να φιλοξενούν ωκεανούς επιφανειακού νερού. Η ανακάλυψη αποτελεί την μεγαλύτερη έως τώρα ομάδα εξωπλανητών που βρίσκονται σχεδόν σε τροχιακό συντονισμό. Οι αστρονόμοι μέτρησαν με ακρίβεια την διάρκεια μιας πλήρους τροχιάς των πλανητών γύρω από το TRAPPIST-1 και υπολόγισαν τις σχέσεις ανάμεσα στους γειτονικούς πλανήτες. Οι εσωτερικοί έξι έχουν αναλογίες περιόδων πολύ κοντά σε απλά μεγέθη, όπως 5:3 ή 3:2. Αυτό σημαίνει ότι οι πλανήτες σχηματίστηκαν την ίδια χρονική περίοδο μακρυά από το άστρο και μετακινήθηκαν σταδιακά προς το άστρο, στις σημερινές τους τροχιές. Έτσι θα μπορούσαν να είναι πλανήτες χαμηλής πυκνότητας, πλούσιοι σε πτητικά αέρια, κάτι που υποδηλώνει πάγο στην επιφάνεια ή ατμόσφαιρα. Πλέον το TRAPPIST-1 αποτελεί έναν πολύ σημαντικό στόχο για μελλοντικές έρευνες, όπου με την νέα γενιά τηλεσκοπίων όπως το Εξαιρετικά Μεγάλο Τηλεσκόπιο του ESO και το διαστημικό τηλεσκόπιο James Webb των NASA/ESA/CSA, θα είμαστε σε θέση να ερευνήσουμε για την ύπαρξη νερού ή ακόμη και για ενδείξεις ζωής σε αυτούς τους πλανήτες.

Πηγή: 
read more "Πλανήτες με εύκρατο κλίμα ανακοίνωσε η NASA. Ο ψυχρός νάνος και οι επτά πλανήτες (Βίντεο)"

17/2/17

Βρήκαν τα… υλικά της ζωής στον νάνο πλανήτη Δήμητρα!

Το διαστημικό σκάφος Dawn (Αυγή) της Αμερικανικής Διαστημικής Υπηρεσίας (NASA) εντόπισε για πρώτη φορά πάνω στον νάνο-πλανήτη Δήμητρα οργανικά μόρια που περιέχουν άνθρακα και αποτελούν τους θεμελιώδεις λίθους της ζωής στη Γη. Οι οργανικές ουσίες φαίνεται να έχουν σχηματισθεί στον ίδιο τον πλανήτη και να μην προέρχονται από πτώσεις αστεροειδών ή κομητών. Επιπλέον, οι επιστήμονες δεν αποκλείουν την πιθανότητα η Δήμητρα να διαθέτει έναν υπόγειο ωκεανό, πράγμα που αυξάνει την πιθανότητα να φιλοξενούσε κάποιας μορφής ζωή στο παρελθόν (ή και στο παρόν). Οι ερευνητές, με επικεφαλής την Μαρία Κριστίνα Ντε Σάνκτις του Εθνικού Ινστιτούτου Αστροφυσικής της Ιταλίας στη Ρώμη, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό «Science», δήλωσαν ότι η Δήμητρα εμφανίζει ομοιότητες με τους δορυφόρους Ευρώπη και Εγκέλαδο.

Είναι η πρώτη σίγουρη ανακάλυψη οργανικών μορίων σε σώμα που βρίσκεται στην μεγάλη ζώνη αστεροειδών μεταξύ Άρη και Δία. Η Δήμητρα είναι το μεγαλύτερο σώμα σε αυτή τη ζώνη. Τέτοια οργανικά μόρια έχουν μέχρι σήμερα βρεθεί σε μετεωρίτες και αστεροειδείς.

Οι οργανικές ουσίες στη Δήμητρα είναι κυρίως συγκεντρωμένες σε μια περιοχή έκτασης περίπου 1.000 τετραγωνικών χιλιομέτρων, ιδίως στους κρατήρες Ερνουτέτ και Ιναμαχάρι. Προς το παρόν, οι επιστήμονες δεν γνωρίζουν την ακριβή χημική σύσταση αυτών των οργανικών μορίων. Έχοντας ολοκληρώσει σχεδόν δύο χρόνια παρατηρήσεων στη Δήμητρα, το Dawn -που εκτοξεύθηκε το 2007- κινείται σήμερα σε μια ελλειπτική τροχιά σε ύψος 7.520 έως 9.350 χιλιομέτρων από την επιφάνεια του νάνου πλανήτη. Στις 23 Φεβρουαρίου θα μετακινηθεί σε μια νέα τροχιά σε ύψος περίπου 20.000 χιλιομέτρων. Το Dawn αρχικά μελέτησε την μικρότερη Εστία (2011-12) που έχει διάμετρο 530 χιλιομέτρων και στη συνέχεια επισκέφθηκε στη Δήμητρα που έχει διάμετρο 950 χιλιομέτρων. Έτσι, έγινε η πρώτη στην ιστορία διαστημοσυσκευή, η οποία τέθηκε σε τροχιά γύρω από δύο διαφορετικά ουράνια σώματα πέρα από τη Σελήνη. Μεταξύ άλλων, έχει ανακαλύψει στη Δήμητρα ένα μεγάλο ηφαίστειο πάγου ύψους τεσσάρων χιλιομέτρων.


zougla.gr
read more "Βρήκαν τα… υλικά της ζωής στον νάνο πλανήτη Δήμητρα!"

16/2/17

Επαφικοί και πνευματιστές στην υπηρεσία των εξωγήινων

Το ενημερωμένο και επαυξημένο άρθρο που ακολουθεί, δημοσιεύτηκε στο 6ο τεύχος του δωρεάν διαδικτυακού περιοδικού eT
Οι επαφικοί (contactees), είναι χαρισματικές ανθρώπινες οντότητες που υποτίθεται πως επιλέχτηκαν από εξωγήινες δυνάμεις για να μας μεταφέρουν συμπαντικά μηνύματα, αλλά ακόμα και να ταξιδέψουν σε άλλους πλανήτες με ιπτάμενους δίσκους μεταφέροντας μας τις εμπειρίες τους και φυσικά τις εικόνες που αντίκρισαν. Μας πληροφορούν ότι η γη έχει δεχτεί επισκέψεις πολλές φορές στο παρελθόν από διαφορετικούς τύπους εξωγήινων. Αυτοί οι εξωγήινοι έχουν εμπλακεί στη δημιουργία μας, στην εξέλιξη και τις θρησκείες, και φυσικά σε μύθους και πεποιθήσεις. Θέλουν να βοηθήσουν την ανθρωπότητα να λύσει τα προβλήματα της, και να αποτρέψει την αναπόφευκτη καταστροφή μας, μέσα από την μετάδοση μηνυμάτων αγάπης και αδελφοσύνης, αλλά και μέσω διδασκαλιών θρησκευτικού τύπου από τους ίδιους τους επαφικούς. 

Γράφει ο Νίκος Αποστολόπουλος

Είναι πάντως γεγονός ότι το μεγαλύτερο μέρος αυτών των ισχυρισμών προέρχεται από ανθρώπους φαντασιόπληκτους ή με το σύνδρομο του «εκλεκτού», και από απατεώνες που βγάζουν χρήματα ή αποκτούν φήμη. Σε αυτά τα συμπεράσματα βοήθησαν και οι ίδιοι οι επαφικοί όπως θα διαπιστώσετε παρακάτω. Σε μια συζήτηση για επαφικούς τίποτα δεν προκαλεί περισσότερες διαφωνίες από το όνομα του Τζορτζ Αντάμσκι του οποίου η αρχική μαρτυρία για επαφή με εξωγήινους από την Αφροδίτη το 1952 στην Καλιφόρνια, ήταν η πρώτη περίπτωση που έγινε γνωστή στο ευρύ κοινό, και με πληθώρα φωτογραφιών που τράβηξε ο ίδιος ο Αντάμσκι. (Ο "επαφικός" Τζορτζ Αντάμσκι. Απόστολος των "διαστημικών αδερφών" ή απατεώνας;
Οι εξωγήινοι όπως ισχυρίστηκε, τον μετέφεραν στο διάστημα όπου παρατήρησε άγνωστα για την γήινη επιστήμη φαινόμενα και του μίλησαν για την ραδιενέργεια, για τον ηθικό τρόπο ζωής που πρέπει να υιοθετήσουν οι άνθρωποι, και για φιλοσοφικά θέματα που θυμίζουν την βουδιστική διδασκαλία. Υπήρξε πολλή και αρνητική δημοσιότητα για την αξιοπιστία του Αντάμσκι. Οι περισσότεροι ερευνητές έχουν απορρίψει τις περίφημες φωτογραφίες των εξωγήινων διαστημοπλοίων ως πλαστές. 
Γνωστότερη περίπτωση που αγγίζει και την Ελλάδα είναι χωρίς αμφιβολία οι Ραελιανοί. (Ραελιανό κίνημα) Ο Γαλλοεβραίος Claud Vοrhilοn (Rael), ιδρυτής της «Ραελικής κίνησης», με πολλά μέλη και στην Ελλάδα, πιστεύει πως ο ρόλος του είναι να μεταδώσει στους ανθρώπους την εμπειρία του με τους εξωγήινους που δημιούργησαν τη ζωή στη γη και να οργανώσουμε μία πρεσβεία που θα τους υποδεχθεί. 
ΤΑ ΝΕΑ, 19/10/1989. Προσωπικό αρχείο Ν. Αποστολόπουλου
Ο Ραέλ το 1989 είχε επισκεφθεί την Αθήνα, με στόχο φυσικά να μαζέψει οπαδούς. Στην ομιλία που είχε πραγματοποιήσει σε κεντρικό ξενοδοχείο των Αθηνών, είχε «αποκαλύψει»: «Ο Χριστός έλεγε πως μία μέρα θα σας σταλεί ένας αγγελιοφόρος, ο Παράκλητος. Εγώ είμαι αυτός ο αγγελιοφόρος»! Στις 31 Μαρτίου του 2006, σε κεντρικό ξενοδοχείο των Αθηνών διοργανώθηκε και ειδική εκδήλωση από την Ελληνική Ραελιανή Κίνηση, με κεντρικό της θέμα τα αγρογλυφικά, αλλά η ομιλία αναλώθηκε κατά το μεγαλύτερο μέρος της σε ζητήματα σχετικά με την κοσμοθεωρία της σέκτας. Την παρουσίαση επιμελήθηκαν δύο υψηλόβαθμοι εκπρόσωποι της «κίνησης» από τη Γαλλία, ενώ στο χώρο βρέθηκαν εκείνη την ημέρα εκατό περίπου άτομα. 
Μέσα σε όλα αυτά το δικό του ρόλο έχει παίξει και ο πνευματισμός. Τα μέντιουμ θεωρούνται εκλεκτοί δέκτες εκτός των πνευμάτων, και των εξωγήινων. Πολλά μέντιουμ, ειδικά στην Αμερική και στην Αγγλία, ισχυρίζονται ότι έχουν επαφές με «εξωγήινες οντότητες». Στο τέλος του  19ου αιώνα η Έλεν Σμιθ, ισχυρίστηκε ότι είχε έρθει σε επαφή με τους κατοίκους του Άρη μέσω διαμεσότητας. Η Σμιθ λάβαινε μηνύματα με τη μέθοδο της αυτόματης γραφής το 1896, και ο Ελβετός ψυχολόγος Τ. Φλουρνουά ανακάλυψε ότι οι περιγραφές της Σμιθ ήταν λεπτομερέστατες και αποκάλυπταν όλες τις πτυχές της ζωής των «Αρειανών». Το  1899 μάλιστα η Σμιθ άρχισε να γράφει και να μιλά στην γλώσσα των Αρειανών! 
Η Ελλάδα φυσικά δεν θα μείνει στο περιθώριο. Το 1952, μετά από συνεδρίες, το μέντιουμ Νίτσα Δ. η οποία δεν είχε ιδέα για την ύπαρξη των ιπτάμενων δίσκων, θα ταξιδέψει με έναν από αυτούς, και θα περιγράψει τον πιλότο ως «κοντό, ένα μέτρο, χωρίς μαλλιά και φρύδια, ενώ τα μάτια του ήταν μικρά και σκοτεινά. Η σάρκα του σκληρή σαν ξύλο και ολόγυμνος. Κάθεται στην μέση του δίσκου που είναι σαν σβούρα. Ο δίσκος κατέβηκε σε έναν άλλο κόσμο, όλο βράχους και βουνά χωρίς δέντρα και χωρίς νερό. Πολλά παρόμοια όντα τους κύκλωσαν. Υπήρχαν και γυναίκες και παιδιά. Δεν μιλούσαν αλλά έκαναν μορφασμούς κι έβγαζαν σφυρίγματα. Τα όντα δεν άφησαν το μέντιουμ να μπει στο εργοστάσιο που κατασκεύαζε τους δίσκους το οποίο ήταν μέσα σε ένα βουνό».

Εφημερίδα ΕΜΠΡΟΣ, 4/9/1952. Προσωπικό αρχείο Ν. Αποστολόπουλου

Δύο χρόνια αργότερα, η κ. Ειρήνη Πανοπούλου, μέλος της Εταιρίας Μετεμψυχικών Ερευνών «Είμαι», εν υπνώσει, θα επικοινωνήσει με το πλήρωμα ενός ιπτάμενου δίσκου, και μάλιστα θα ταξιδέψει και θα προσγειωθεί στη Σελήνη. Θα μας πληροφορήσει για το τι ακριβώς είναι αυτοί οι μυστηριώδης ιπτάμενοι δίσκοι, από πού προέρχονται, γιατί επισκέπτονται τον πλανήτη μας, πως ακριβώς είναι εμφανισιακά, και τι μας περιμένει ακόμη με αυτούς τους επισκέπτες.

Η κ. Ειρήνη Πανοπούλου σε κατάσταση ύπνωσης, 
κάνει το ταξίδι από τη γη στη Σελήνη με… ιπτάμενο δίσκο.
Απογευματινή, 28/10/1954. Προσωπικό αρχείο Ν. Αποστολόπουλου
Αφού περιήλθε σε κατάσταση υπνωτισμού, βρέθηκε πίσω, στον Ιούνιο του 1950. Περνώντας μέσα από θάλασσες, βουνά, αλλά και ερήμους, θα φτάσει σε ένα οροπέδιο όπου εκεί θα δει ένα μεγάλο μαυρογκριζωπό στρογγυλό δίσκο ο οποίος θα καθίσει πάνω στη γη. Ο πιλότος ήταν ένα παράξενο ανθρωπάκι, μια μικρογραφία μαϊμούς, τριχωτό με μεγάλα ματοτσίνορα, και ντυμένο με μια στολή από συνθετική ύλη. Ο δίσκος εσωτερικά ήταν ευρύχωρος, είχε κυκλικά καθίσματα που θα μπορούσαν να καθίσουν δέκα άνθρωποι, ενώ στο κάτω μέρος ήταν η πόρτα. Γύρω από το πιλότο υπήρχαν δεκάδες κουμπιά διαφόρων χρωμάτων. Πίσω από τον πιλότο υπήρχε κάτι που έμοιαζε με μεγάφωνο, στο οποίο περνούσε από μέσα ένας γυάλινος σωλήνας. Μέσα σε αυτό το σωλήνα, κάτι σε ασημένιο σκούρο χρώμα, που έμοιαζε με υδράργυρο, ήταν υπεύθυνο για την λειτουργία του ιπτάμενου δίσκου. Ο δίσκος ανέβηκε με τόσο μεγάλη ταχύτητα, που κανένα ανθρώπινο μάτι δεν θα μπορούσε να τον δει. Φτάνοντας στην Σελήνη, είδε τέσσερις πανύψηλες κεραίες στις οποίες προσκολλήθηκε ο δίσκος. Εκεί υπήρχε ένα απέραντο εργοστάσιο, και παντού δίσκοι, αλλά και άλλα μηχανήματα που έμοιαζαν με πούρα. Γύρω υπήρχαν χιλιάδες μικρόσωμα ανθρωπάκια, που ήταν οι οδηγοί αυτών των μηχανημάτων. Όλοι αυτοί που βρίσκονταν στο δορυφόρο της γης ήταν σταλμένοι από τον Άρη και η  Σελήνη ήταν απλά ο σταθμός τους. Ανησυχούσαν για την γη, αλλά και τα πειράματα που γίνονταν πάνω σε αυτήν. Έτσι οι Άρειοι, πήραν την απόφαση να μας συμμορφώσουν, να βάλουν τα πράγματα σε μία τάξη, και ύστερα να γυρίσουν πάλι πίσω στον πλανήτη τους.
Η Ελλάδα όμως θα πάει ένα βήμα παραπέρα αφού μετά την επαφή με τους Αρειανούς, θα αποκτήσει και φωτογραφία των Αφροδιτιανών του Αντάμσκι μέσω της «Μπελλείου σφαίρας». Το 1969 ο πρόεδρος της «Επιστημονικής Εταιρίας Διαπλανητικών Εξερευνήσεων», κ. Δ. Αμπελάς, ανέφερε σχετικά στην εφημερίδα, Ακρόπολις: «Ο αείμνηστος πνευματιστής Αλέξανδρος Μπέλλος υποστήριξε ότι οι κάτοικοι του Θιβέτ βλέπουν στα Ιμαλάια συχνά φαντάσματα γιατί εκεί ψηλά ο αέρας είναι πολύ αραιός. Ξεκινώντας από αυτή την άποψη, κατασκεύασε μια γυάλινη σφαίρα, κενή αέρος και μέσω εκτοπλασματικού μέντιουμ, κατόρθωσε να προκαλέσει εντός αυτής πνεύματα και να τα φωτογραφίσει». Και ο κ. Αμπελάς συνεχίζει: «Ο Μπέλλος πρέσβευε ότι οι φωτογραφίες αυτές αντιπροσώπευαν ψυχές. Εγώ και οι συνεργάτες μου, μέσω της «Μπελλείου σφαίρας», υπογραμμίζουμε ότι τα φωτογραφικά στιγμιότυπα που δημιουργούν τα εκτοπλασματικά μέντιουμ, εκπροσωπεύουν όχι μόνο ψυχές, αλλά και ζωντανά πλάσματα της γης μας ή και άλλων πλανητών».
Ο πρόεδρος της εταιρίας εμμέσων διαπλανητικών εξερευνήσεων κ. Δ. Αλευράς, μπροστά στην περίφημη γυάλινη σφαίρα, που… «συλλαμβάνει» ψυχές και ζωντανά πλάσματα από την γη, αλλά και τους πλανήτες. (Δεξιά) Η «κόρη της Αφροδίτης», μια φωτογραφία που ελήφθη κατά την στιγμή που το εκτοπλασματικό μέντιουμ επικοινωνεί με τον πλανήτη της Αφροδίτης. Ακρόπολις, 6/4/1969. Προσωπικό αρχείο Ν. Αποστολόπουλου

Αφού στην συνέχεια δείχνει στον δημοσιογράφο της εφημερίδας κάποιες από αυτές τις φωτογραφίες, με πιο σημαντική μιας Αφροδιτιανής που την ονομάζει «κόρη της Αφροδίτης», εξηγεί αυτό το εκπληκτικό φαινόμενο: «..όπως στην μνήμη μας χωρούν γνώσεις ολόκληρων βιβλιοθηκών, έτσι και στο αρχείο των εκδηλώσεων του Σύμπαντος, υπάρχει διπλότυπο ομοίωμα πάσης ύλης». Όσο για την εξήγηση του φαινομένου να συλλαμβάνονται φωτογραφίες πλασμάτων που ζουν σε άλλους πλανήτες μας ενημερώνει: «Πάσα οντότης που υπήρξε ή υπάρχει, επί του σύμπαντος, εκπέμπει κύματα και ακτινοβολίας, τα οποία περιέχουν μνήμην της πηγής των, που δεν χάνεται στο άπειρο». Είναι πολύ πιθανόν ο κόσμος εκείνη την εποχή να μην πίστευε τίποτα από τα συμβαίνοντα και πόσο μάλλον σήμερα. Μερικοί όμως θα νοιώθουν υπερηφάνεια που η Ελλάδα έφτασε, έστω και μέσω μέντιουμ, πρώτη στους πλανήτες, μπροστά από Αμερικανούς και Ρώσους!(© Ερ.Ε.Ν.Ζω)

Nikos Apostolopoulos | Δημιουργήστε το δικό σας διακριτικό


ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ η αναδημοσίευση, η αναπαραγωγή, ολική, μερική ή περιληπτική, χωρίς προηγούμενη γραπτή άδεια του εκδότη. Κείμενα, γραφικά, λογότυπα, φωτογραφίες, αποτελούν πνευματική ιδιοκτησία και ως συλλογικό έργο προστατεύεται κατά τις σχετικές διατάξεις του ελληνικού δικαίου, του ευρωπαϊκού δικαίου και των διεθνών συμβάσεων περί Πνευματικής Ιδιοκτησίας. Η μη τήρηση των ανωτέρω επισύρει τις κυρώσεις του Ν. 2121/1993, άρθρο 66.
read more "Επαφικοί και πνευματιστές στην υπηρεσία των εξωγήινων"

Ανέκδοτο δοκίμιο του Ουίνστον Τσώρτσιλ για τους εξωγήινους!

Δακτυλογραφήθηκε σε 11 σελίδες το 1939 και προοριζόταν να δημοσιευτεί σε εφημερίδα λίγο πριν ξεσπάσει ο Β' Παγκόσμιος Πόλεμος

Ο Ουίνστον Τσώρτσιλ δεν νοιαζόταν μόνο με ποιο τρόπο η Βρετανία και γενικότερα η δημοκρατική Δύση θα νικήσει τη ναζιστική Γερμανία. Ενδιαφερόταν επίσης για το αν υπάρχει εξωγήινη ζωή σε άλλους πλανήτες, όπως αποκαλύπτει ένα εντυπωσιακό ανέκδοτο και άγνωστο έως τώρα δοκίμιό του, που ήλθε στο φως και φέρει τον τίτλο «Είμαστε μόνοι στο σύμπαν;» Εν συντομία, η απάντηση του Ουίνστον Τσώρτσιλ είναι ότι, με δεδομένη την απεραντοσύνη του σύμπαντος, είναι δύσκολο να πιστέψει κανείς πως οι άνθρωποι αποτελούν κάτι το μοναδικό, αν μη τι άλλο επειδή εγγενώς η ζωή έχει την τάση να πολλαπλασιάζεται και να επεκτείνεται. Το 11σέλιδο δακτυλογραφημένο κείμενο, που πιθανώς προοριζόταν να δημοσιευθεί σε κάποια εφημερίδα, είχε γραφεί το 1939, όταν η Ευρώπη βρισκόταν στο χείλος του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου. Έμεινε στα συρτάρια του μεγάλου βρετανικού πολιτικού, ο οποίος έκανε κάποιες αλλαγές στη δεκαετία του 1950, παρ’ όλα αυτά, δεν έμελλε ποτέ να δημοσιευθεί. 
Στην δεκαετία του ’80 και αφού στο μεταξύ το κείμενο είχε μείνει για χρόνια στα χέρια του εκδότη του Τσώρτσιλ, το δοκίμιο μεταφέρθηκε μαζί με πολλά άλλα γραφτά του στο Εθνικό Μουσείο Τσώρτσιλ στο Φούλτον του Μισούρι των ΗΠΑ, όπου καταχωνιάσθηκε και ξεχάσθηκε. Ώσπου, ο νέος διευθυντής του μουσείου Τίμοθι Ράϊλι, το ξέθαψε και το παρέδωσε στον ισραηλοαμερικανό αστροφυσικό και συγγραφέα εκλαϊκευτικών επιστημονικών βιβλίων Μάριο Λίβιο, ο οποίος ανέλαβε να το μελετήσει. «Σε μια εποχή που ορισμένοι σημερινοί πολιτικοί απαξιώνουν την επιστήμη, είναι συγκινητικό να θυμόμαστε έναν ηγέτη, ο οποίος ασχολείτο με αυτήν τόσο βαθιά», δήλωσε ο Λίβιο σε σχετικό άρθρο στο περιοδικό "Nature", σε έναν υπαινιγμό που παραπέμπει (και) στον Ντόναλντ Τραμπ. Ο Τσώρτσιλ δείχνει ιδιαίτερα ενημερωμένος για τις επιστημονικές γνώσεις της εποχής του, ενώ -όπως και σε τόσα άλλα πράγματα- οι κρίσεις και προβλέψεις του σχετικά με την εξωγήινη ζωή φαίνονται ιδιαίτερα εύστοχες. Πάνω από μισό αιώνα πριν ανακαλυφθεί ο πρώτος εξωπλανήτης γύρω από κάποιο άλλο άστρο, ο Τσώρτσιλ δεν απέκλειε την πιθανότητα να υπάρχουν πλανήτες εκτός του ηλιακού μας συστήματος, ακόμη και ζωή πάνω σε αυτούς, αναπτύσσοντας προβληματισμούς παρεμφερείς με εκείνους των σημερινών αστροβιολόγων.

Ένας πρώιμος αστροβιολόγος

«Δεν είμαι τόσο επαρκώς επηρμένος για να θεωρώ ότι ο ήλιος μου είναι ο μόνος που διαθέτει μια οικογένεια πλανητών», γράφει μεταξύ άλλων. Διακινδυνεύει μάλιστα την -σωστή κατά τους σημερινούς επιστήμονες- εκτίμηση ότι ένα μεγάλο ποσοστό αυτών των εξωπλανητών «θα έχουν το σωστό μέγεθος για να κρατήσουν νερό στην επιφάνειά τους και πιθανώς κάποιου είδους ατμόσφαιρα». Ενώ θεωρεί πιθανό ότι μερικοί εξωπλανήτες «θα βρίσκονται στην δέουσα απόσταση από τον μητρικό τους ήλιο, ώστε να διαθέτουν την κατάλληλη θερμοκρασία». Έτσι, ήδη πολλές δεκαετίες πριν, ο Τσώρτσιλ αναδεικνύει την όντως ζωτική σημασία του νερού σε υγρή μορφή και της θερμοκρασίας σε έναν εξωπλανήτη. Άρα, την κατάλληλη απόσταση του πλανήτη από το άστρο του, ούτε πολύ κοντά (ώστε το νερό να βράζει και να εξατμίζεται στο διάστημα), ούτε πολύ μακριά (ώστε το νερό να παγώνει), δηλαδή στη λεγόμενη «φιλόξενη ζώνη», έτσι ώστε να μπορεί να αναπτυχθεί κάποια μορφή ζωής. Επισημαίνει επίσης τη σημασία για ένα πλανήτη να μπορεί να κρατά την ατμόσφαιρά του. 
Όπως εκτιμά ο Τσώρτσιλ, στο ηλιακό μας σύστημα ζωή μπορεί να υπάρχει μόνο στον Άρη και στην Αφροδίτη. Αλλά θεωρεί ότι είναι τόσο μεγάλες οι διαστημικές αποστάσεις, που ίσως ποτέ να μη μπορέσουμε να μάθουμε, αν όντως κάποιοι πλανήτες «φιλοξενούν ζωντανά πλάσματα, ακόμη και φυτά». Προβλέπει πάντως, ότι «μια ημέρα, πιθανώς στο όχι πολύ μακρινό μέλλον, ίσως καταστεί εφικτό να ταξιδέψουμε στο φεγγάρι, ή ακόμη στην Αφροδίτη ή στον Άρη». Από την άλλη, θεωρεί τα ταξίδια σε άλλα άστρα υπερβολικά δύσκολα, καθώς επισημαίνει ότι το κοντινότερο άστρο (Εγγύς του Κενταύρου) απέχει περίπου πέντε έτη φωτός. Εν κατακλείδι, όπως λέει, «εγώ τουλάχιστον δεν έχω εντυπωσιασθεί τόσο πολύ από την επιτυχία του πολιτισμού μας εδώ (σ.σ. στη Γη), ώστε να φθάσω στο σημείο να σκεφθώ πως είμαστε το μόνο σημείο σε αυτό το απέραντο σύμπαν που περιέχει ζωντανά, σκεπτόμενα πλάσματα ή ότι είμαστε η υψηλότερη μορφή νοητικής και σωματικής ανάπτυξης που εμφανίσθηκε ποτέ στο απέραντο πεδίο του χώρου και του χρόνου».

Από τους Αρειανούς στους Ναζί

Το κείμενο του Τσώρτσιλ είχε γραφεί λίγο μετά τη ραδιοφωνική μετάδοση το 1938 του «Πολέμου των Κόσμων» (προσαρμογή του ομώνυμου μυθιστορήματος του Χ. Τζ. Γουέλς), που είχε δημιουργήσει έναν «πυρετό» στα μέσα ενημέρωσης και στην κοινή γνώμη για τους Αρειανούς και μια πιθανή εισβολή τους. (Εισβολή Αρειανών στην Αμερική! Χιλιάδες νεκροί) Όμως τα επιστημονικά και τεχνολογικά ενδιαφέροντα του Τσώρτσιλ δεν περιορίζονταν στο διάστημα, αλλά εκτείνονταν από την εξέλιξη έως την πυρηνική σύντηξη. Ήδη στα 22 του, ως αξιωματικός του βρετανικού στρατού στην Ινδία το 1896, είχε διαβάσει το αριστούργημα του Δαρβίνου «Για την καταγωγή των ειδών». Στο μεσοπόλεμο καταβρόχθιζε όποια επιστημονική γνώση έπεφτε μπροστά του και δεν δίσταζε να γράφει ο ίδιος σχετικά άρθρα σε εφημερίδες και περιοδικά. 
Ένα μεγάλο μέρος των πληροφοριών του προερχόταν από τις ατελείωτες συζητήσεις με τον γερμανικής καταγωγής στενό φίλο και επιστημονικό σύμβουλό του Φρέντερικ Λίντεμαν, καθηγητή φυσικής του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης. Υπήρξε ο πρώτος πρωθυπουργός που προσέλαβε επίσημα έναν επιστημονικό σύμβουλο, τον Λίντεμαν, στην αρχή της δεκαετίας του ’40. Χάρη στα πολυσχιδή επιστημονικά-τεχνολογικά ενδιαφέροντα του Τσώρτσιλ, στη διάρκεια του πολέμου, η Βρετανία προχώρησε ταχέως πολλά κρίσιμα προγράμματα, όπως την ανάπτυξη του ραντάρ και της ατομικής βόμβας. Αλλά και μετά τον πόλεμο, ο Τσώρτσιλ ενίσχυσε με γενναία χρηματοδότηση την δημιουργία εργαστηρίων, τηλεσκοπίων και άλλων επιστημονικών υποδομών σε διάφορα πεδία (αστρονομία, γενετική κ.α.). Όμως, ήταν αρκετά έξυπνος και ευαίσθητος για να παρατηρήσει κάποτε ότι «χρειαζόμαστε επιστήμονες στον κόσμο, αλλά όχι έναν κόσμο επιστημόνων», έτσι ώστε «η επιστήμη να είναι υπηρέτης και όχι κύριος του ανθρώπου». Η πρόκληση αυτή παραμένει σήμερα πιο επίκαιρη από ποτέ.


Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ
read more "Ανέκδοτο δοκίμιο του Ουίνστον Τσώρτσιλ για τους εξωγήινους!"