Η ιστορία της Τουνγκούσκα. Μαρτυρίες και βίντεο

Η έκρηξη Tunguska συνέβη το πρωί της 30ης Ιουνίου 1908 στις 7.17 π.μ. τοπική ώρα (17m 11s 0h UT) στην περιοχή της Τουνγκούσκα, Stony River με τις συντεταγμένες του επίκεντρου να είναι "Ν, 101 º 57 '60 º 55 E (Kridec 1966).

Γύρω στις 7:17 π.μ., ντόπιοι και Tungus, (ρώσοι έποικοι), στους λόφους βορειοδυτικά της λίμνης Baikal παρατήρησαν μια στήλη λευκού-μπλε φωτός, σχεδόν τόσο φωτεινή όσο ο  Ήλιος, να κινείται πέρα ​​από τον ουρανό. Το άγνωστο αντικείμενο εξερράγη σε μια μπάλα φωτιάς καταστρέφοντας μια περιοχή άνω των 2000 τ.χλμ. Οι πυρκαγιές που ακολούθησαν κατέστρεψαν άλλα 10.000 τ.χλμ. γύρω από το επίκεντρο. Αυτόπτες μάρτυρες πιο κοντά στην έκρηξη ανέφεραν την πηγή του ήχου από ανατολικά προς τα βόρεια. Οι ήχοι συνοδεύονταν από ένα ωστικό κύμα που χτύπησε τους ανθρώπους και έσπασαν τα παράθυρα εκατοντάδες χιλιόμετρα μακριά. Η πλειοψηφία των αυτόπτων μαρτύρων ανέφεραν μόνο τους ήχους και τις δονήσεις, και όχι τη παρατήρηση της έκρηξης.

Η έκρηξη καταχωρήθηκε στους σεισμικούς σταθμούς σε όλη την Ευρασία. Παρά το γεγονός ότι η κλίμακα Ρίχτερ δεν αναπτύχθηκε μέχρι το 1935, έχει υπολογιστεί ότι σε ορισμένα σημεία το κρουστικό κύμα ήταν ισοδύναμο με έναν σεισμό των 5,0 βαθμών της κλίμακας Ρίχτερ. Παρήγαγε επίσης διακυμάνσεις στην ατμοσφαιρική πίεση αρκετά ισχυρές ώστε να ανιχνευθεί  μόλις προσφάτως από βαρογράφους στη Βρετανία (ο βαρογράφος είναι ένα αυτογραφικό βαρόμετρο, οποίου η ατμοσφαιρική πίεση καταγράφεται αυτόματα με κατάλληλη διάταξη σε χάρτινη ταινία που μετακινείται σε κύλινδρο με την βοήθεια ωρολογιακού μηχανισμού). Η έκρηξη έγινε αισθητή σε ακτίνα πολλών χιλιάδων χιλιομέτρων.  Στις Ηνωμένες Πολιτείες, στο Αστροφυσικό Παρατηρητήριο Smithsonian  και το Mount Wilson Observatory παρατηρείται μια μείωση της ατμοσφαιρικής διαφάνειας που διήρκεσε αρκετούς μήνες. Με σύγχρονους όρους η έκρηξη ισοδυναμούσε με 40 μεγατόνους. Περίπου το μέγεθος της μεγαλύτερης θερμοπυρηνικής βόμβας, και περίπου 2000 φορές πιο ισχυρή από την βόμβα της Χιροσίμα το 1945. Κάτι άλλο που δεν γινόταν να εξηγηθεί με τα τότε μέσα ήταν ότι το αστεροσκοπείο που βρισκόταν 900 χιλιόμετρα μακριά στο Ιρκούτσκ της Σιβηρίας παρατήρησε ασυνήθιστες ανωμαλίες στο μαγνητικό πεδίο της γης κατά την περίοδο της έκρηξης κι έντονες μαγνητικές καταιγίδες, μετά την έκρηξη.


Το δάσος της Τουνγκούσκα ισοπεδώθηκε εντελώς από το κρουστικό κύμα της έκρηξης. 
Η φωτογραφία πάρθηκε από τον Evgeny Krinov το 1929 

Ιστορία
Η επιστημονική περιέργεια για τις επιπτώσεις κατά τη χρονική στιγμή του φαινομένου υπήρξε μικρή, ενδεχομένως λόγω της απομόνωσης της περιοχής της Τουνγκούσκα. Αν υπολογιστεί επίσης ο Α’ Παγκόσμιος Πόλεμος, και ο Ρωσικός εμφύλιος, ήταν λογικό η πρώτη καταγεγραμμένη αποστολή να φτάσει στην περιοχή περισσότερο από μια δεκαετία μετά το συμβάν. Το 1921, ο Ρώσος Leonid Kulik μεταλλειολόγος, που επισκέφτηκε την λεκάνη Podkamennaya Tunguska , στο πλαίσιο μιας έρευνας για τη Σοβιετική Ακαδημία Επιστημών, αποφάνθηκε ότι η έκρηξη είχε προκληθεί από ένα γιγαντιαίο σμήνος μετεωριτών. Αυτός έπεισε τη σοβιετική κυβέρνηση να χρηματοδοτήσει μια αποστολή στην περιοχή Tunguska, η οποία έφτασε στο χώρο τον Μάρτιο του 1927. Προς έκπληξή τους, δεν βρέθηκε κανένας κρατήρας ή υπολείμματα μετεωριτών. Δέντρα με ύψος τηλεγραφόξυλου είχαν σπάσει. Τα δέντρα είχαν πέσει ακτινωτά από το επίκεντρο της έκρηξης σαν ακτίνες ρόδας ποδηλάτου. Υπήρχαν όμως πολλά μικροσκοπικά μεταλλικά θραύσματα σφηνωμένα στα δέντρα, τα οποία μαζεύτηκαν για ανάλυση. Επιπλέον αναφέρθηκε ότι πολλοί από τους κατοίκους της περιοχής πέθαναν από μια άγνωστη ασθένεια με συμπτώματα που δεν είχαν φανεί ποτέ στην περιοχή.

Ένα περίεργο αποτέλεσμα της έκρηξης στην Tunguska διαπιστώθηκε στα δέντρα το οποίο επαναλήφθηκε κατά τη διάρκεια ατμοσφαιρικών πυρηνικών δοκιμών στη δεκαετία του 1950 και του 1960. Ως αποτέλεσμα αυτών των πυρηνικών δοκιμών και καταλοίπων ραδιενέργειας, ανακαλύφθηκε ότι ο ρυθμός ανάπτυξης των δέντρων της Τογκουσκα είχε αυξηθεί ασυνήθιστα για πολλά χρόνια μετά την έκρηξη. Αυτό ήταν αποτέλεσμα γενετικής μετάλλαξης που προκάλεσε η έκθεση σε ραδιενέργεια.
Επιπλέον οι Ιάπωνες που ζούσαν κοντά στα σημεία των εκρήξεων στην Χιροσίμα και το Ναγκασάκι, παρουσίασαν όμοια συμπτώματα με αυτά των κατοίκων της Τουνγκούσκα. Πολλοί ειδικοί συμπέραναν ότι οι θάνατοι στην Τουνγκούσκα οφείλονταν σε προσβολή από ραδιενέργεια. 
Σοβιετικά πειράματα που διεξάγονταν στα μέσα της δεκαετίας του 1960, έδειξαν ότι το αντικείμενο είχε προσεγγίσει την περιοχή με γωνία περίπου 30 μοιρών από το έδαφος και 115 μοίρες από το βορρά και στην συνέχεια είχε εκραγεί στον αέρα.
Το 1938, ο Kulik κατάφερε να μεριμνήσει για την εναέρια φωτογραφική αποτύπωση της περιοχής, η οποία αποκάλυψε ότι η έκρηξη είχε πραγματοποιηθεί πάνω από τα δέντρα και σε ένα τεράστιο σχήμα σαν μοτίβο πεταλούδας. Παρά το μεγάλο μέγεθος της καταστροφής, δεν υπήρχε κανένας κρατήρας ορατός. Ομάδες που αποστέλλονται στην περιοχή στη δεκαετία του 1950 και του 1960 βρήκαν μικροσκοπικές γυάλινες σφαίρες στο έδαφος. Η χημική ανάλυση έδειξε ότι  περιείχαν υψηλά ποσοστά νικελίου και ιριδίου, τα οποία βρίσκονται σε υψηλές συγκεντρώσεις σε μετεωρίτες, και υπαινίχθηκε ότι ήταν εξωγήινης προέλευσης.
Τον Ιούλιο του 1947, ο ίδιος ο Στάλιν έδωσε οδηγίες στον επικεφαλή του Υπουργείου Ασφαλείας, τη μετέπειτα KGB, να ερευνήσει την Τουνγκούσκα με την βοήθεια του Κορολόφ, εξέχοντα ατομικού επιστήμονα και σχεδιαστή κι αργότερα πατέρα του Σοβιετικού διαστημικού προγράμματος. Στα τέλη του 1950 αρκετές αποστολές επιβεβαίωσαν ότι είχαν βρεθεί ραδιενεργά κατάλοιπα σε όλη την περιοχή. Ο Κορολόφ βασισμένος στην έλλειψη επαρκών στοιχείων που θα εξηγούσαν το φαινόμενο με γνωστά μέσα, συμπέρανε ότι την έκρηξη προκάλεσε η πτώση εξωγήινου σκάφους.
 
Στο βίντεο παρακάτω παρουσιάζετε μια περιγραφή της έκρηξης από έναν από τους τελευταίους αυτόπτες μάρτυρες. Επίσης ένας Συνταγματάρχης της KGB της πρώην ΕΣΣΔ, παραδέχεται ότι συνεργάστηκε στην απόκρυψη ζωτικών στοιχείων, και περιγράφει το ρόλο του στο κυβερνητικό σχέδιο για απόκρυψη των συμπερασμάτων πολλών Ρώσων επιστημόνων για την αληθινή φύση αυτής της έκρηξης. 



Επίσης στις 4 Οκτωβρίου 1959, το γεγονός μπήκε καθυστερημένα στην πρώτη σελίδα των N.Y.Times, και οι ρώσοι επιστήμονες ανέφεραν ότι βρήκαν ραδιενέργεια στην περιοχή κι ότι τα στοιχεία δεν αρκούσαν για να εξηγηθεί η έκρηξη. Το συμπέρασμα ήταν ότι το συμβάν ήταν μια πυρηνική έκρηξη που προκάλεσε ένα σκάφος εξωγήινης προέλευσης. 

 Εκθέσεις αυτοπτών μαρτύρων

Λεπτομερής συστηματικές αναφορές αυτοπτών μαρτύρων άρχισαν να συγκεντρώνονται  το 1959, από συνεντεύξεις  πολλών  γηγενών ανθρώπων που ήταν μέσα στα 100 χιλιόμετρα (60 μίλια) απόσταση από την έκρηξη. Οι περισσότεροι από αυτούς  ισχυρίστηκαν ότι μετά την έκρηξη οι κάτοικοι είχαν καλυφθεί από μια έντονη ζέστη σαν να βράζουν, ενώ ολόκληρες οικογένειες πέθαιναν. Επίσης θα διαπιστώσετε και μια ασυμφωνία στην ημερομηνία του συμβάν, ίσως εξαιτίας του χρονικού διαστήματος μεταξύ συμβάν και συγκέντρωση εκθέσεων.

- Κατάθεση του S. Semenov, όπως έχει καταγραφεί από τον Leonid Kulik στην αποστολή του  1930.
 
"Την ώρα του πρωινού καθόμουν στο σπίτι στη θέση Vanavara 40 χλμ νότια από την έκρηξη (δείχνει τον βορρά).  Είδα ξαφνικά  στο Βορρά, πάνω από την Tunguska στο δρόμο Onkoul, ο ουρανός να χωρίζεται στα δύο και φωτιά να εμφανίζετε ψηλά πάνω από το δάσος (όπως έδειξε ο Semenov, περίπου 50 μοίρες προς τα επάνω). Η διάσπαση στον ουρανό μεγάλωνε, και η βόρεια πλευρά καλύφθηκε από τη φωτιά.  Από εκείνη τη στιγμή ένοιωθα τόσο ζεστός που δεν μπορούσα να το αντέξω, σαν το πουκάμισο μου να είχε πάρει φωτιά! Από τη βόρεια πλευρά, όπου ήταν η φωτιά, ήρθε μια έντονη  θερμότητα. Ήθελα να βγάλω το πουκάμισό μου και να το πετάξω κάτω, αλλά εκείνη την στιγμή ο ουρανός έκλεισε. Ένα ισχυρό χτύπημα ακούστηκε, και με πέταξε λίγα μέτρα πιο μακριά. Έχασα τις αισθήσεις μου για μια στιγμή, αλλά στη συνέχεια η γυναίκα μου έτρεξε έξω και με οδήγησε πίσω στο σπίτι. Μετά από αυτό ήρθε ο θόρυβος, σαν να έπεφταν βράχια ή σαν κανονιοβολισμοί , η γη άρχισε να τρέμει, και όταν ήμουν στο έδαφος, κάλυψα το κεφάλι μου κάτω, φοβούμενος ότι βράχια θα το συνθλίψουν. Όταν ο ουρανός άνοιξε, ζεστός άνεμος έτρεξε ανάμεσα στα σπίτια, ενώ καταστράφηκαν και κάποιες καλλιέργειες. Αργότερα είδαμε ότι πολλά  παράθυρα έσπασαν, ενώ και ένα μέρος της σιδερένιας κλειδαριάς στον αχυρώνα έσπασε. "
 
 
- Κατάθεση του Chuchan μέλος της φυλής Shanyagir, όπως καταγράφεται από τον I.M. Suslov το 1926.

"Είχαμε μια καλύβα δίπλα στο ποτάμι με τον Chekaren τον αδελφό μου. Ήμασταν στον ύπνο. Ξαφνικά ξυπνήσαμε και οι δύο την ίδια στιγμή. Κάποιος μας έσπρωξε. Ακούσαμε σφύριγμα και αισθανθήκαμε ισχυρό άνεμο. Ο Chekaren είπε,« Μπορείτε να ακούσετε όλα αυτά τα πουλιά που πετούν πάνω από το κεφάλι μας;  Ήμασταν μέσα στην καλύβα, και δεν μπορούσε να δει τι συμβαίνει έξω. Ξαφνικά, με έσπρωξε και πάλι κάτι, αυτή τη φορά τόσο δυνατά που έπεσα στη φωτιά. Φοβήθηκα. Ο Chekaren φοβήθηκε και αυτός πάρα πολύ. Αρχίσαμε να φωνάζουμε  για τον πατέρα, τη μητέρα, τον αδελφό, αλλά κανείς δεν απάντησε. Υπήρξε ένας θόρυβος πέρα ​​από την καλύβα, ενώ μπορούσαμε να ακούσουμε τα δέντρα να πέφτουν. Εγώ και ο Chekaren βγήκαμε από τους υπνόσακους μας και θελήσαμε να τρέξουμε έξω, αλλά τότε  χτύπησε κεραυνός. Αυτή ήταν η πρώτη βροντή. Η Γη άρχισε να κινείται και πέτρες μαζί με άνεμο χτύπησαν την καλύβα μας από πάνω. Το σώμα μου πιεζόταν προς τα κάτω, αλλά το κεφάλι μου ήταν εντάξει. Τότε είδα ένα θαύμα:.. δέντρα έπεφταν, τα κλαδιά καιγόντουσαν, ένα δυνατό φωτεινό.. πώς μπορώ να το πω αυτό, σαν να υπήρχε ένας δεύτερος ήλιος, τα μάτια μου ήταν πληγωμένα, τα έκλεισα. Ήταν σαν αυτό που οι Ρώσοι αποκαλούν αστραπή. Και αμέσως υπήρξε μια δυνατή βροντή. Αυτή ήταν η δεύτερη βροντή . Το πρωινό ήταν ηλιόλουστο, δεν υπήρχαν σύννεφα, ο ήλιος  έλαμπε έντονα, ως συνήθως, και ξαφνικά ήρθε ένα δεύτερο!
Είδαμε ότι πιο πάνω, αλλά σε διαφορετικό σημείο, υπήρχε ένα άλλο φως, δυνατό και ήρθε νέα βροντή. Αυτή ήταν η τρίτη βροντή. Άνεμος ήρθε και πάλι, μας χτύπησε στα πόδια, και μετά χτύπησε προς τα πεσμένα δέντρα.
Κοιτάξαμε τα πεσμένα δέντρα, παρακολουθούσαμε  τις σπασμένες κορυφές των δέντρων  μακριά, και τις πυρκαγιές. Ξαφνικά ο Chekaren φώναξε« Κοιτάξτε »και έδειξε με το χέρι του. Κοίταξα εκεί και είδα ένα άλλο φως, ενώ ακολούθησε μια άλλη βροντή. Όμως, ο θόρυβος ήταν μικρότερος απ’ ό, τι πριν. Αυτή ήταν η τέταρτη βροντή.
"Τώρα θυμάμαι καλά υπήρχε και ένα ακόμη χτύπημα κεραυνού, αλλά ήταν μικρότερο, και κάπου μακριά, εκεί όπου ο ήλιος δύει."
 
 
- Εφημερίδα Sibir, 2 Ιούλη του 1908

"Στις 17 Ιουνίου, γύρω στις 9 το π.μ, παρατηρήσαμε ένα ασυνήθιστο φυσικό φαινόμενο. Στο χωριό Ν. Karelinski  οι αγρότες είδαν στα βορειοδυτικά, ψηλά πάνω από τον ορίζοντα, ένα παράξενο φωτεινό σε μπλε-λευκό ουράνιο σώμα, που για 10 λεπτά μετακινήθηκε προς τα κάτω. Το σώμα εμφανίστηκε ως «σωλήνας», δηλαδή ένας κύλινδρος. Ο ουρανός ήταν καθαρός, μόνο ένα μικρό σκοτεινό σύννεφο παρατηρήθηκε στη γενική κατεύθυνση του φωτεινού σώματος. Ο καιρός ήταν ζεστός και ξηρός. Καθώς το σώμα πλησίασε το έδαφος (δάσος), το φωτεινό σώμα φάνηκε σαν «μουτζούρα», και στη συνέχεια μετατράπηκε σε ένα γιγάντιο κύμα μαύρου καπνού, και ένα δυνατό χτύπημα (όχι βροντή) ακούστηκε, σαν να έπεφταν μεγάλες πέτρες. Όλα τα κτίρια συγκλονίστηκαν. Ταυτόχρονα, το σύννεφο άρχισε να εκπέμπει φλόγες σε διάφορα σχήματα. Όλες οι χωρικοί έπαθαν πανικό και βγήκαν στους δρόμους, οι γυναίκες έκλαιγαν, νομίζοντας ότι ήταν το τέλος του κόσμου . "Ο συγγραφέας αυτών των γραμμών ήταν εν τω μεταξύ στο δάσος περίπου 6 χιλιόμετρα του Ν Kirensk, και άκουσε από τα ΒΑ κάποιο είδος μπαράζ πυροβολικού, που επαναλήφτηκε σε διαστήματα 15 λεπτών τουλάχιστον 10 φορές. Στο Kirensk στους τοίχους μερικών κτιρίων με βορειοανατολικό προσανατολισμό τα  τζάμια των παράθυρων καταστράφηκαν. "
 
- Life εφημερίδα της Σιβηρίας, 27 Ιουλίου, 1908

Όταν έπεσε ο μετεωρίτης, ισχυρές δονήσεις στο έδαφος παρατηρήθηκαν, και κοντά στο χωριό Lovat του Kansk uezd ενώ δύο ισχυρές εκρήξεις ακούστηκαν, σαν από μεγάλου διαμετρήματος πυροβόλα."

- Εφημερίδα Krasnoyaretz, 13 Ιούλιου, 1908

"Χωριό Kezhemskoe. Στις 17 του μήνα ένα ασυνήθιστο ατμοσφαιρικό γεγονός παρατηρήθηκε. Στις 7:43 ένας θόρυβος ακούστηκε που έμοιαζε με ισχυρό άνεμο. Αμέσως μετά μια τρομακτική βροντή ήχησε, και ακολούθησε ένας σεισμός που συγκλόνισε κυριολεκτικά τα κτίρια. Τη πρώτη βροντή ακολούθησε μια δεύτερη, και στη συνέχεια μια τρίτη. Το διάστημα μεταξύ της πρώτης και της τρίτης βροντής συνοδευόταν από ένα ασυνήθιστο υπόγειο ήχο, παρόμοιο με δεκάδες τρένα να ταξιδεύουν συγχρόνως. Στην συνέχεια για 5 έως 6 λεπτά ακούστηκε ένας ήχος παρόμοιος με πυρά πυροβολικού: 50 - 60 μικροί ήχοι, σε ίσα διαστήματα, που  σταδιακά αδυνατούσαν. Μετά από 1,5 - 2 λεπτά έξι βροντές ακούστηκαν, και πάλι σαν κανονιές, αλλά μεμονωμένα, δυνατά, και συνοδεύονταν από τρόμο. «Ο ουρανός, με την πρώτη ματιά, φαινόταν καθαρός. Δεν υπήρχε κανένας αέρας και σύννεφα. Ωστόσο, μια πιο προσεκτική εξέταση του Βορρά, δηλαδή, εκεί όπου ακούστηκαν οι περισσότερες από τις βροντές, ένα σταχτί σύννεφο ήταν εμφανές στον ορίζοντα που γινόταν όλο και μικρότερο και πιο διαφανή, και  περίπου στις 2-3 ​​μ.μ. εξαφανίστηκε εντελώς. "

Το επίκεντρο στην περιοχή της Τουνγκούσκα (60º55’ N, 101º57’ E)

Θεωρίες έκρηξης Tunguska

Πολλές θεωρίες έχουν προταθεί για να εξηγήσουν την περίπτωση της Tunguska. Από έκρηξη UFO και αστεροειδής μέχρι κομήτες, μόρια αντιύλης, συνάντηση με μια μικρή μαύρη τρύπα και την εκπυρσοκρότηση ενός φουτουριστικού όπλου. Ας δούμε λοιπόν αυτές τις περιπτώσεις όπως τις παρουσιάζει το National Geographic μέσα από το ντοκιμαντέρ του για το φαινόμενο Τουνγκούσκα..
Μια από τις εξηγήσεις που δίνουν οι επιστήμονες είναι ότι ένας αστεροειδής με μέγεθος 25όροφου κτιρίου κι αποτελούμενος από ένα μείγμα πετρωμάτων και μετάλλων μπήκε στην ατμόσφαιρα σε τροχιά σύγκρουσης με την γη. Όμως λόγο της τριβής έφτασε σε θερμοκρασία χιλιάδων βαθμών, εξερράγη και διαλύθηκε σε μια τεράστια μπάλα φωτιάς. Αν και είναι πιθανό ότι ένας βράχος 500.000 τόνων θα μπορούσε να παράγει τέτοια εκρηκτική ισχύ και να αφήσει κάποια ραδιενεργά κατάλοιπα, υπάρχουν πολλά προβλήματα και διαψεύσεις από τις αποδείξεις που ανατρέπουν αυτό το συμπέρασμα. Παρόλο που είναι η πιο απλή και η πιο εύπεπτη εξήγηση.
Κανονικά όταν ένας αστεροειδής μπαίνει στην ατμόσφαιρα της γης φτάνει σε απίστευτες θερμοκρασίες. Αν είναι μικρός θα εκραγεί πολύ ψηλά στην ατμόσφαιρα. Αν είναι μεγάλος θα πέσει στην γη σηκώνοντας δισεκατομμύρια τόνους χώματος και βράχων. Είναι σχεδόν ασύλληπτο ότι ένα σώμα μεγέθους 25όροφου κτιρίου και βάρους πάνω από 1.000.000 τόνους μπορεί να διαλυθεί σε σκόνη χωρίς να αφήσει υπολείμματα. Στην Τουνγκούσκα η επιφάνεια έμεινε ανέπαφη κάτι που αυξάνει τις αμφιβολίες μας για αυτήν την εξήγηση. Επιπλέον ο μετεωρίτης δεν μπορεί να αλλάξει πορεία, όπως λένε πολλοί από τους αυτόπτες μάρτυρες. Ούτε μπορεί να δημιουργήσει τις ατμοσφαιρικές ανωμαλίες που συνδέονται με το αντικείμενο. Ένας μικρός μετεωρίτης αποτελούμενος από βράχους δεν μπορεί να διαταράξει το μαγνητικό πεδίο ή να προκαλέσει γεωμαγνητική καταιγίδα όπως το εν λόγω σώμα. Επίσης οι κομήτες χαρακτηρίζονται από την λαμπρότητα και την ουρά τους. Είναι δύσκολο να πιστέψουμε ότι ένας κομήτης θα ερχόταν κρυφά χωρίς να τον δουν σε κάποιο άλλο μέρος της γης. Επιπλέον οι κομήτες δεν φέρουν ραδιενεργά υλικά.
 
Μόρια αντι-ύλης

Μια από τις πιο εξωτικές εξηγήσεις του φαινομένου είναι ότι μόρια αντι-ύλης σχηματίστηκαν πάνω από την περιοχή, κι εξερράγησαν όταν ήρθαν σε επαφή με μόρια στην ατμόσφαιρα. Είναι καλά τεκμηριωμένο στην επιστημονική κοινότητα ότι όταν η αντι-ύλη έρθει σε επαφή με θετικά σωματίδια αλληλοεξουδετερώνονται και προκαλούν μια τεράστια έκρηξη. Αυτή η υπόθεση βασίζεται στα κατάλοιπα ραδιενέργειας, στην έλλειψη κρατήρα και εμφάνισης νέφους μανιταριού.
Δεν εξηγεί όμως τις ατμοσφαιρικές και γεωμαγνητικές ανωμαλίες που συνδέονται με την έκρηξη στην Τουνγκούσκα ή τις μαρτυρίες που λένε για ένα σώμα που διέσχισε τον ουρανό. Επίσης δεν υπάρχει λογική εξήγηση για το που και πως δημιουργήθηκαν αυτά τα σωματίδια πάνω από την περιοχή. Θα έπρεπε να έχουν έρθει σε επαφή με την ατμόσφαιρα πολύ ψηλότερα από το σημείο της έκρηξης. Αυτές οι αντιφάσεις και η σύγκρουση με τα στοιχεία απορρίπτουν αυτή τη θεωρία ως πιθανή εξήγηση.
Τα στοιχεία καταρρίπτουν τη θεωρία του κομήτη ή μετεωρίτη και των υπόλοιπων φυσικών φαινομένων. Έτσι κάποιοι ειδικοί υπέθεσαν ότι το αίτιο ήταν ανθρώπινο. Ανάμεσα στις πιο διαδεδομένες εξηγήσεις είναι η θεωρία ότι την έκρηξη προκάλεσε μια ηλεκτρική δέσμη υψηλής ενέργειας που δημιουργήθηκε στο εργαστήριο του Νικολάι Τέσλα στη Νέα Υόρκη σαν μια επίδειξη για τον Ναύαρχο Μπερντ, στο Β. Πόλο. Προφανώς, σύμφωνα με αυτή τη θεωρία ο Τέσλα αστόχησε και προκάλεσε την έκρηξη της Τουνγκούσκα. Το Εθνικό Τηλεοπτικό Πρόγραμμα παρουσίασε αυτή την θεωρία ως το μοναδικό τρόπο που θα μπορούσε να έχει συμβεί αυτή η έκρηξη. Αυτή η θεωρία είναι γελοία και δεν έχει απολύτως καμία αξία. Πρώτον εκατοντάδες μάρτυρες είδαν ένα αντικείμενο να διασχίζει την ατμόσφαιρα και μετά να εκρήγνυται.
Δεύτερον ακόμη και η σημερινή τεχνολογία δεν μπορεί να παράγει την ηλεκτρική ενέργεια που απαιτείται για να εξομοιώσει την έκρηξη μιας θερμοπυρηνικής βόμβας ισχύος 40 μεγατόνων και να καταστρέψει 2.000 τ.χλμ. Πόσο μάλλον να εκτοξεύσει αυτή την ενέργεια στην άλλη άκρη του κόσμου. Ακόμα κι αν γινόταν να παραχθεί μια τέτοια ηλεκτρική εκκένωση η εκτόξευση της μέσα από την εύθραυστή ιονόσφαιρα θα κατέστρεφε τη μισή ανώτερη ατμόσφαιρα και θα σκότωνε όλα τα ζωντανά πλάσματα.
Επιπλέον τα ακτινωτά πεσμένα δέντρα της Τουνγκούσκα δείχνουν ότι επρόκειτο για μια τεράστια έκρηξη σε μεγάλο ύψος κι όχι μια ηλεκτρική εκκένωση. Επίσης μια εκκένωση δεν θα είχε αφήσει ραδιενέργεια για πολύ χρόνο.
Έτσι η θεωρία της εκκένωσης από κάποια συσκευή του Τέσλα είναι πολύ ύποπτη και ασύμβατη με τα διαθέσιμα στοιχεία.

 
Η έκρηξη της Tunguska είναι πράγματι μοναδική και μυστηριώδη.
Από όλες τις εξηγήσεις που έχουν δοθεί για την έκρηξη η μόνη που απαντά όλα τα ερωτήματα αλλά και εξηγεί τη συγκάλυψη απ΄τη ρωσική Κυβέρνηση, είναι ότι η αιτία της έκρηξης δεν ήταν φυσική. Όσο απίστευτο κι αν ακούγεται τώρα προτείνεται η θεωρία ότι έφταιγε η έκρηξη μηχανής με ενέργεια από πυρηνικά ή ιόντα που ανήκε σε σκάφος ικανό για διαπλανητικά ταξίδια.
Η μαρτυρία για ένα σώμα που κατέβαινε αντί να ανεβαίνει ελαφρά μπορεί να εξηγηθεί από τις μελέτες της ίδιας της NASA για τα σκάφη που ξαναμπαίνουν στην ατμόσφαιρα της γης. Η επανείσοδος είναι εφικτή μόνο με γωνία καθόδου 2 μοιρών. Αν το σκάφος κατέβει με μεγάλη γωνία διαλύεται ψηλά στην ατμόσφαιρα λόγω υπερθέρμανσης απ’την τριβή. Αν η γωνία επανεισόδου είναι πολύ μικρή το σκάφος κατεβαίνει αλλά ξαναφεύγει από την ατμόσφαιρα σαν μια πέτρα που αναπηδά στην επιφάνεια του νερού.
Υποθέτουν ότι το σκάφος μπήκε στην ατμόσφαιρα με μικρή γωνία, όταν επιχείρησε να αλλάξει πορεία και εξερράγει λόγω της υπερθέρμανσης και της πίεσης που δοκίμασε.
Η πιο πρόσφατη έρευνα δημοσιοποιήθηκε τον Μάιο του 2012, στην επιθεώρηση «Geochemistry, Geophysics, Geosystems» υποστηρίζοντας ότι υπεύθυνος για την καταστροφή μπορεί να είναι ένα εξωγήινο αντικείμενο το οποίο πιθανόν να έχει εντοπιστεί από Ιταλούς ερευνητές στον πυθμένα μιας μικρής λίμνης στην περιοχή. (Διαβάστε την έρευνα εδώ) 

http://www.skyandtelescope.com/community/skyblog/newsblog/12662606.html
http://www.bibliotecapleyades.net/ciencia/esp_ciencia_tunguska01.htm
http://www.crystalinks.com/tunguskaevent.html
http://science.nasa.gov/headlines/y2008/30jun_tunguska.htm
Tunguska Event  Wikipedia
http://www.lpi.usra.edu/meetings/LPSC99/pdf/1186.pdf
http://thunderbolts.info/tpod/00subjectx.htm
http://thunderbolts.info/tpod/2006/arch06/060202tunguska.htm
http://thunderbolts.info/tpod/2006/arch06/060203tunguska2.htm
http://thunderbolts.info/tpod/2007/arch07/070705newcrater.htm

Follow by Email